یه جا خوندم:
چرا فقط مرگ حقه؟!
چرا زندگی نه؟!
چرا عشق نه ؟!
چرا ارامش نه؟
چرا ارزو نه؟
واقعا چرا
چرا نباید زندگی حقمون باشه؟
چرا نباید حق داشته باشیم که عشقو تجربه کنیم و بفهمیم که عاشق بودن چقد قشنگه و کلیشه نیس داستان نیس یه مشت چرند نیس؟...
چرا نباید این حقو داشته باشیم که ارامش داشته باشیم بدون فکر و خیال و کلی دغدغه و کلی کار بی خودی..
چا نباید حقمون باشه که ارزو داشته باشیم که برای اون ارزو زندگی کنیم که با فکر اون ارزو لبخند بزنیم و حتی با فکرش حال کنیم؟..
فقد مرگ؟...
مگه همه این حقو ندارن که خانوادهی خوب داشته باشن؟
عذای خوب بخورن
مدرسه ی خوب برن؟
مگه این چیزابرا همه نیس؟..
پس چرا میگن مرگ فقد؟..
چون اجباریه؟..
یا چون دیگه بعدش لازم نیس کاری بکنیم؟..
مرگ حقه درست..
اما چیزای دیگه هم حقمونه..واقعا هس..
حق همه ی ایران..
همه ی دنیا..
همه ی همه..
حتی بعد از مرگمونم..
ماحق داریم یه مراسم خوب داشته باشیم..
حق داریم..
نه اینکه هر کی پولش بیشتر جاش بهتر..
دارم فک میکنم
دنیا..
اگه یکم مهربون تر بود..
همه چیز خوب میشد..
اگه همه ی لطفا وظیفه نمیشد..
اگه همه ی خوبیا عادت نمیشد..
اگه همه یدوستیا میموند..
با کلی اگه ی دیگه..
اما ت این دنیا ی مزخرف..
هیچ کس از نفعش نمیگذره مگه این که یه چیز بهتر گیرش بیاد..
برا همین نمیشه صح چهانی اتفاق بیفته..
قانون مزخرف ادماس..
ماعم با همینا بزرگ میشیم و تکرارشون میکنیم..
متاسفانه..
