امروز خیلی اتفاقی این نوشتهی نه چندان پرمحتوا رو توی یه دفتر مربوط به سال ۹۷ پیدا کردم. ظنزی سخیف در آن نهفتهس ولی خودم بعد چند سال خوندمش خندهام گرفت گفتم برای دوستان ویرگولی هم بذارم.
"روف گاردن"

اندر احوالات پشت بامِ سبزِ خانهی ما _البته من خودم راحتترم که بگویم روف گاردن_ باید بگویم که بسیار زیبا و با کلاس شده. همسرم اهتمامی کامل همراه با عزمی جزم و ارادهای استوار در پرورش گل و بلبل روی بام دارد. کل پلاسکوهای شهر را برای خرید گلدانهای مناسب گز کردیم تا بالاخره همسرجان گلدان ایدهآل خود را جست. از در و همسایه و فک و فامیل قلمه گرفتیم البته نه از خودشان از گلدانهایشان، تصور اینکه از خودشان هم قلمه بزنیم برایم سخت، دردناک است همان گلِ سرسبدِ وجودشان ما را بس _البته فامیل گرامیای که نمیدانم چطور سر و کلهات در اینجا پیدا شده استثنئا با شما نیستم_ بعد از چند روز قلمهها در آب ریشه دوانیدند تا روز موعود فرا رسید و توی گلدان کاشته شدند. از هرس به موقع و آب دادن گلدانها و سم پاشیِ مناسب بعد از دیدن اولین نشانههای غیر طبیعی در آنها بگیر تا روزی چندین بار سرزدن بهشان و گرد آب پاشیدن بر سر و کلهی تازه جوانه زدهشان. فقط همین مانده بود در روزهای آفتابی برویم بست روی روف بنشینیم و گاردن خود را فوت کنیم تا مبادا احیانا گرما بر آنها مستولی شود. عصرها وقتی که آفتاب کم جان میشد کنار گلدانها زیرانداز پهن میکردیم چای عصرانهمان را مینوشیدیم. کیفور از این بودیم که چه جایی برای خودمان ساختهایم.
روزی از روزها در حین رسیدگی به آنها متوجه مایع مشکوکی در اطرافشان شدیم که کاشف به عمل آمد قضای حاجت گربه است. جهت اطلاع بگویم که این موجودات خبیث حوزهی استحفاظیهی خود را با این مایع مشکوک مشخص میکنند. گوش به زنگ بودیم تا هر وقت گربهی پدّسگ آمد یک پخ حسابی نثارش کنیم.
من داشتم بچه را میخواباندم و آقای خانه در حمام سوت میزد که صدای شوم میویی را شنیدیم. همسر بیدرنگ با موهای کفی حوله را پوشید و نزدیک در پشت بام ایستاد و یک پخ درخور و جانانه نثارِ متجاوز کرد. من که خیلی ترسیدم گوشهای بچه را هم گرفتم. همسر پیروزمندانه گفت: با این پخی که من کردم محاله دیگه اینورا پیداش بشه. من هم کلی به او افتخار کردم.
سه روز بعد با صحنهی وحشتناکی مواجه شدیم. آقا یا خانم خبیث توی گلدان دراز کشیده بود و همهی گلدانها را لگدمال کرده بود. خداوندا امیدوارم از همینجا آه سردم دامنش را بگیرد. نتیجه اینکه یک پردهی توری قدیمی دور گلدانها کشیدیم دیگر خیلی دیده نمیشدند اما همین که میدانستیم وجود دارند و جایشان امن است برایمان کافی بود. همسرم دیروز از خبرهای پشت پرده میگفت گویا نیلوفر دوباره جان گرفته و چندتا گل هم دادهاست. دماغ گربهی وحشی بسوزد.
نوشته شده در ۹۷/۱/۳۰ پنجشنبه