برای کسی که هست، ولی دیگه قرار نیست باشه...
گاهی دلم میخواد فقط یه «سلام» بفرستم.
نه برای اینکه دوباره شروع کنیم، نه برای برگشت به گذشته،
فقط برای اینکه بدونی هنوز گاهی بهت فکر میکنم.
که هنوز یه جایی توی دلم هست،
جایی که خیلیها حتی نمیدونن وجود داره.
ما دیگه مثل قبل نیستیم.
دیگه اون حرفها، اون درد و دلها، اون لحظههایی که انگار فقط خودمون بودیم و دنیا تموم شده بود... تموم شد.
و من دارم یاد میگیرم که بعضی تموم شدنها
با یه سکوت طولانی میان،
که هیچوقت شکسته نمیشه.
نمیدونم این دلتنگی تا کی با منه.
شاید یه روز، وقتی خیلی از هم دور شدیم،
فقط یه خاطرهی کمرنگ بشه، نه یه درد تازه.
ولی فعلاً...
هر از گاهی دلم یه لرزه میگیره.
هر از گاهی جای خالیتو حس میکنم،
وقتی هیچکی نمیفهمه.
اونوقته که فقط به خودم میگم:
«کاش یه بار دیگه فقط حال همو میپرسیدیم... همین