رویا

انضباط انتقامش را از ما گرفت

و یک صفر بزرگ گذاشت وسط آسمان

ما می گفتیم: ماه است

و خودش می گفت:

هر شب یک پری از پشت پنجره من دست تکان می دهد

پس مراقب چین های پرده باشید.

اسباب بازی ها شکستند و ما از میان چرخ ها بزرگ شدیم

مثل ماه

که از قطب تماشا می شود

خوب که دست هایمان را نگاه کردیم دیدیم انگشت های بلند شیشه ای ما

نزدیک ترین تقلید از قندیل های سرماست

کارشناسان نقل هنری تشخیص ندادند

و ما را به جای نسخه ی اصل بر دیوار موزه آویختند

با وسیع ترین چشم ها

اتوبوس ها آمدند و می رفتند و ما تمرین می کردیم که پنجره ای

رو به داستانی بی تحرک باشیم

عقاب ما را نخواست

ابر ما را نگاه نکرد

رود از ما نگفت

و ماهیان هر کجا که می رفتند فراموشی ما را با خود به لب ها می بردند

گلی که نسیم را می بوسد

می داند مجازات این آه خندان چیست

و برگ برگ

اعتراف به تمدید گناهش را امضا می کند

من مثل پرتقالی که در هر میهمانی سایه ی چاقو را بر دوش حمل کرده

عرق کرده بودم

و در بلور قطره ها

آینده ای مرتعش را با خطوط منحنی می دیدم

تو از لباس تنگ یک مجسمه در ایتالیا

شکایت داشتی

و من هر چه بیشتر به تنگی تُنگ برای یک مرغ دریایی فکر می کردم

سخت تر به یقه ام می آمد

کدام اصالت مستند؟!

سینه ی فلزکوب شده ما را

در اصفهان و دور میدان نقش جهان که قلمکاری نکرده اند

ما داوطلبانه خود را به پارچه های نبافته

وصله کرده ایم

بی تماشای تنهایی گذشتگان

این چه رویایی است که باید پیشانی را بشکافد به سمت واقعی!

و ژنرال

آه از ژانر ژنرال

سربازهایی را دوست داشت که تفاوت تفنگ و شیپور را ندانند و بنوازند

و ما دسته دسته مثل جین دستکش

بر گونه های زمین

قتل عام می شدیم

و خط کف دست های ما سواد خواندن سطر مویی را نداشت

نمی دانست که مفهوم اصلی شکست از دست دادن فردای سربازان است

صبح را نمی دانست

و دستور می داد که سپیده را

با ناخن بادکنک ها از زمین بلند کنند

ما می خندیدیم و خون

مثل قورباغه های قرمز مینیاتوری از دهانمان بیرون می جهید

می خندیدیم و خون

شاخه گلی بود که در روزنامه می پیچیدیم و دست هایمان

قدرت هدیه دادن به ایام را نداشت

و شما چه فکر می کنید؟!

از شمایی که این جا نشسته است نه

از شمایی که آن دور در خلوت خود می نشیند، می پرسم:

فردایی بی شکست از میان حوض پنجره

رو به آسمان خواهد غلتید؟!

و اکنون آیا که قبض روح زلال و آب را بر طاقچه گذاشته ایم

همان شانه های سطحی و ممتد گچ گرفته

همان قطب های دیواری باشیم

بهتر نیست؟!