ویرگول
ورودثبت نام
صدرالدین انصاری زاده
صدرالدین انصاری زاده
صدرالدین انصاری زاده
صدرالدین انصاری زاده
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

آباژور

چه کسی تو را گفت

ای شخصیت به داستان ها نیامده؟!

چه کسی تو را خواند

ای جشن فراموش شده ی فارغ از حاصل شده ها؟!

چه کاشتی؟!

چه گندمی از بتن های مسلح؟!

که ما پنجره پوشیدیم و خود را در قلب دیوار استتار کردیم

نگریختن ماجرای غریبی بود

که برای بند بند کفش های خود تعریف کردیم و

پای خود را بر فرار فشردند

نه

بایستید ای سنگ پیاده روها

بایستید

من صحنه ی اعدام درخت هایی هستم که به پاییز اعتراف نکردند

به هیچ زبان و دندانی

حتی به دلار و آذرخش آسمان خراش

سکوت

دستور زبان ما بود

و برهوت

دستور دریچه ی چشم

من به این برهوت و سکوت در پیشگاه جلال ساعت اعتراف کرده ام

و به استواری وام و واقعیت

فرو ریخته ام

در حساب های سمین بانکی

جایی روی انگشت خود

برای لوزی یک ابر خالی می کنم

آه

من قطره ای

از بندر چشم هایی نیستم که قایق هایش به سمت افق کوچ کرده

انتشار اسپری خواب آوری را در هوا

با کارت شناسایی ناشناسی تعقیب می کنم

که در میان یک خواب

به صورت تماشاچیان در تخت خواب پاشیده شد

و تو در زیبایی کجا بودی؟!

وقتی اشعه دالانی بود پر از آینه

در فردای من

اعتراف می کنیم که قانون بدون شکنجه ی برگ اظهارات گلوله شونده ی ما را

ننوشت

و حباب های شفاف صورتی بهانه ای بود

تا در پوسته ی جشن ریسه

ورم های عکس های پرونده را با اکلیل بپوشانند

بارانی که آن روز با همدستی خیابان صندوق های شهر را بی مرور سرقت کرد

فقط لبخند را در کیسه های زباله

به پشت بام های دورتر از دود پرتاب نکرد

ترس را برای ابد

در اسکناس کادو کرد

و به همشهریان بال های قَمَری هدیه داد

این تمدید تاریخ عکس که مثل قطاری از بادبادک به هم بافته می شود

ربطی به نوار فیلم چهره ی من داشت

هنگام تماشای موهای تو

و ربطی به محو شدن در پیچ داستانی که از آغاز هم در چشم پرسویی ادامه نداشت، نداشت؟!

آه

ممکن نیست که گوزن در یک سم چتری را نگه داشته باشد

و در سم دیگر

راز بارش برگ را پنهان کرده باشد

ما را فلوتی قربانی کرد

که خطوط لب های چوپان را به آسانی می خواند

و مشق های دبستانی ما را

نه

۰
۰
صدرالدین انصاری زاده
صدرالدین انصاری زاده
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید