
? با شروع و گسترش کشف حجاب در کشور تحلیلی در بین بخشی از مردم دمیدن گرفت که دین در جامعه ایرانی در حال افول است. کشف حجاب مساوی با افول دینداری گرفته شد و تحلیلها و برنامههای متعددی حول آن در شبکههای اجتماعی و ماهوارهای تولید شد.
? از سوی دیگر بخشی از جامعه مذهبی دچار نوعی انفعال شد چرا که برپایهی تحلیل بالا دین و جامعه دینی را در حال افول و خود را بهعنوان اقلیت قلمداد میکرد.
? باید توجه داشت دینداری ایرانیان را نمیتوان تنها با شخاص #حجاب ارزیابی کرد. هر چند این شاخص دارای اهمیت است اما شاخص محوری نیست. شاهد اینکه با آغاز روند کشف حجاب، شاهد روند افزایش زائران اربعین، حاضران در راهپیمایی غدیر و دیگر بروزات مذهبی جامعه بودیم. پس نمیتوان از افت حجاب، افت دینداری را نتیجه گرفت.
? از سوی دیگر بنابر آمارها تا کنون قریب به 4 میلیون نفر برای پیادهروی اربعین از کشور خارج شدند و احتمالا همین حدود یا بیشتر در پیادهروی جاماندگان شرکت خواهند کرد. يعنی قریب به 8 تا 10 میلیون نفر در نمایش اجتماعی بروز دینداری و توجهات و علائق مذهبی شرکت دارند.
? در کل دوران اغتشاشات پاییز سال گذشته اما عدد کل افراد حاضر در صحنه شاید به 1 میلیون نفر هم نرسید. هرچند تحلیل طیفهای حاضر در صحنه نیز نشان میدهد انگیزههای متنوعی در بین این افراد وجود داشته اما بازنمایی رسانهای و پیام مخابره شده به جامعه این بود که همه مردم و ملت ایران در صحنه حاضر شده و بهپا خاسته است و با یک واسطه و مقدمه از آن عبور مردم از دیانت نتیجهگیری میشود.
⁉️? پرسش اینجاست:
❓چرا ما نمیتوانیم حضور حدود 10 ميليونی مردم در یک رزمایش دینی را بهعنوان نماینده اکثر جامعه ایران تثبیت و روایت کنیم؟
❓چرا نمیتوانیم برساخت رسانهای مناسب این پدیده را تولید کنیم که دلالتهای اجتماعی متعددی دارد؟
❓چرا اجازه میدهیم تحلیلهای رقیب که فاقد پایگاه واقعی داده از متن جامعه هستند، قرائت رایج شوند؟
⁉️آیا توجه داریم فقدان روایتِ بهار دینداری منجر میشود پندار و تخیل زمستان_دینداری روایت غالب شود؟
? فقدان روایت غالب از واقعه اربعین و فقدان تکیه بر محوریترین نقطه از ابعاد متکثر این پدیده موجب میشود در بین پیامهای متعدد آن عملا این واقعیت را بدون پیام کنیم.
منبع: ژئوپلیتیک رسانه