ای مردمان، ای مردمان از من نیاید مردمی!
این روزا خیلی خسته و حتی میشه گفت دارم افسرده میشم. دلیلش رو هم خودم نمیدونم فقط اینو میدونم چون همیشه مثل سگ کار میکنم و فکر برای اینکه بتونم توازنی بین زندگی و کار بوجود بیارم مسافرت رو به عنوان ابزار متعادلسازی استفاده میکنم اما تو این مدت کرونا خبری از مسافرت نبوده!
وقتی این مدلی به مشکلی که داره هر روز برام بیشتر میشه نگاه میکنم باز حس میکنم مشکل فقط این نیست و شاید جای دیگهای هم لنگ میزنه!
دیگه حتی حوصله گوش دادن به موزیکهایی که بهشون میگفتم روحیه بخش و عملا با اونا کلی تصمیمات بزرگ میگرفتم رو هم ندارم.
این روز غزل تریاق مولوی هم درده هم درمان ولی همونطور که اسمشم روش هست فقط تریاق موقت هست و مشکل رو حل نمیکنه.
شاید ۱ ماهی باشه که دارم با این مشکل دست و پنجه نرم میکنم و چون آدمی نیستم که به کسی هم بگم چم شده همه اطرافیانم رو اذیت میکنم.
من از برای مصلحت در حبس دنیا ماندهام