به صورت خلاصه به نحوه اجرای برنامه ها توسط پایتون نگاهی خواهیم انداخت.
پایتون یک زبان خیلی سطح بالاست(هرچه سطح بالاتر باشد به زبان انسان نزدیک تر است) و این سطح را با نحوه اجرای هوشمندانه خود به دست آورده است.
درون زبان های کامپایلری مانند c, c++, ....... کد نوشته شده مستقیم به کد ماشین تبدیل خواهد شد اما درون پایتون مرحله زیر را طی میکند:

در واقع پایتون تنها یک زبان مفسری نیست بلکه کامپایلری و هم مفسری است.
پایتون کد منبع را توسط Cpython(یکی از پیاده سازی های پایتون است) کامپایل و به بایت کد تبدیل میکند.
بایت کد یک فایل با پسوند pyc است. رشته ایی از باینری است که توسط marshal(سریالایزر پایتون) سریالایز شده و به این حالت در آمده است.
در واقع مجموعه ایی از ساختارها است که توسط ساختار داده استک سازمان دهی شدن و توسط مفسر پایتون اجرا میشند.
مفسر پایتون درواقع خود یک برنامه است یک loop بزرگ که درون بایت کد خط به خط حلقه میزند و ان ها را اجرا میکند. پس در واقع بایت کد، کد ماشین، ماشین مجازی ما است.
وقتی که خط به خط حلقه میزند متوجه میشود که باید چی کدی از C را اجرا کند.(چون Cpython است یعنی به زبان C نوشته شده است)
پایتون به C ترجمه نمیشود بلکه میگوید که کدام دستور از C اجرا شود.
پایتون یک زبان خیلی سطح بالاست و برای اینکه این قابلیت را داشته باشد لازم بود که به یک زبان میانی تر که هم برای ماشین و هم برای انسان قابل فهم باشد تبدیل شود (byte code) بعد ماشین مجازی پایتون یا مفسر ان که یک نوع stack machine است دستورات را متوجه شده و ان را اجرا میکند.