عجیبه ولی داستان بر میگرده به 50000 سال پیش. وقتی آدم ها شروع کردن به حرف زدن با همدیگه و عملا "زبان" به طور کامل شکل گرفته بود.

نئوکورتکس انسان ها رو به جادوگرانی تبدیل کرده بود، که نه تنها توی کله شون اقیانوسی شگفت انگیز از افکار پیچیده در جریان بود، که حالا می تونستن اون افکار رو به مجموعه ای سمبلیک از صداها ترجمه کنن و از طرفی همین صداهای شنیده شده رو رمزگشایی کنن. و همین موضوع باعث شد که آدمها بتونن فکرها و ایده ها رو با هم تبادل کنن.
و حالا نئوکورتکس ها می تونستن داستان هایی از گذشته، جوک های بی مزه، نظراتشون و برنامه های آینده شون رو با هم به اشتراک بذارن.
اما به درد بخورترین اتفاقی که می افتاد این بود که آدم ها می تونستن چیزایی که رو که یاد گرفته بودن به بقیه هم یاد بدن. در نتیجه ها قبیله ها می تونستن درس های آموخته شده رو به نسل بعد منتقل کنن. به جای اینکه یه اشتباه مرگبار بارها و بارها توسط بقیه افراد قبیله تکرار بشه، حالا دیگه این آموخته بین افراد قبیله و از نسلی به نسل بعد به اشتراک گذاشته می شد. خودتون حساب کنید که ابزار جدیدی به نام "زبان" چه نقش مهمی در حفظ بقا و پیشرفت انسان داشته. اینجا بود که اولین فرم از دانش شکل گرفت. دانش قبیله ای.
یه نگاه به دو تا نمودار زیر بندازید. نمودار اول خط سیر رشد دانش قبیله ای بین نسل ها قبل از شکل گیری زبان رو نشون می ده. و نمودار دوم همین خط سیر رو بعد از شکل گیری زبان نشون می ده.


این ارتقاء بزرگ خط سیر از نمودار اول به نمودار دوم، دو تا علت داره. اولی اینکه هر نسل میتونه چیزای جدید بیشتری یاد بگیره. چرا؟ چون افراد هر نسل می تونستن با هم صحبت کنن، افکار و ایده هاشون رو مقایسه کنن و آموخته های فردی شون را با هم ترکیب کنن. (به همین دلیل ستون های آبی توی نمودار دوم بلندترن!) و دلیل دوم این بود که هر نسل می تونست درصد بیشتری از آموخته هاش رو با موفقیت به نسل بعدی منتقل کنه. در نتیجه در طول زمان مخزن دانش آدم ها بزرگ تر می شد.
زبان به یک گروه از آدم ها، امکان دسترسی به یک هوش جمعی می ده که خیییلی بزرگ تر از هوش فردی اون آدم هاست. و هر انسانی می تونه از این هوش جمعی استفاده کنه. به تیر و کمون به عنوان یه تکنولوژی ابتدایی نگاه کنید. فرض کنید انیشتین رو تو جنگل بزرگ کنیم بدون وجود هر گونه دانش و بهش بگیم که بهترین ابزار شکاری که می تونی رو درست کن. قطعا انیشتین هم نمی تونه به تنهایی به درجه ای از دانش و مهارت و هوش برسه که بتونه تیر و کمون رو ابداع کنه. تنها یک تلاش جمعی نیازه که بتونه از پس همچین کاری بر بیاد.
امکان صحبت کردن آدم ها با همدیگه، بعدها منجر به تشکیل ساختارهای پیچیده تر اجتماعی نسبت به زندگی قبیله ای و کوچ نشینی شد. بذارید داستان رو همین جا نگه داریم، چون قراره این داستان هیجان انگیزتر هم بشه.