
در اینکه داعش، طالبان و امثال آنها از طرف قدرتهای بیرونی حمایت، تغذیه و مسلح میشوند، تردیدی نیست. آنها مطمئنا بدون آن حمایتها نمیتوانند، دست آوردهایی چنین، داشته باشند.
اما باید دانست، آنها دارای یک تفکر و هویت فکری هستند. فارغ از آن حمایتها، آن تفکر و هویت کماکان وجود دارد و فرهنگ خود را به نسلهای بعد از خود انتقال میدهد. آن تفکر منشائی تاریخی و عقیدتی و فرهنگی دارد که میتوان ریشه آن را شناسایی کرد.
خاستگاه این تفکر را میتوان در تاریخ صدر اسلام جستجو کرد. جایی که برخی جنایتهای عجیب و ناراحت کننده رخ داده و نهایتا تبدیل به یک گفتمان بسیار خطرناک شده است. گفتمانی که اجازه میدهد هرجنایتی از هر سویی، سر بزند.
ماجرای قتل دلخراش مالک بن نویره، پرده از هویت آن تفکر برمیدارد. هویتی که امروزه، تروریستهایی نظیر داعش و طالبان را پدید آورده است.
ماجرا:
مالک بن نویره با خلیفه بیعت نکرد. عاملان حکومت او را کشتند و سرکرده آنها، همان شب از او هتک ناموس کرد و همسرش را به غصب گرفت!
خالد بن ولید پس از کشتن مالک، و غصب همسر او در همان شب جنایت، دستور داد سرهاى کشتگان را به جاى سهپایه زیر دیگهاى غذاى خود گذارند و آتش افروختند. خالد دستور داد تمام زنها را به اسارت بگیرند و تمام اموال آنان را غارت کنند!
مالک بن نویره؛ شجاع؛ مهمان نواز و محب علی بن ابیطالب (ع)
برادرش میگفت: پس از قتل مالک، هرگاه آتش دیدم گریستم. چون شبها تا صبح در کنار خیمه اش آتش می افروخت تا مبادا مهمان، مکان او را پیدا نکند. (آتش روشن میکرد تا مهمان راه خیمه او را به راحتی پیدا کند)
مالک بن نویره را فردی شجاع، جوانمرد و مهمان نواز بر شمرده اند. وقتی از پیامبر (ص) در مورد مفهوم ایمان سؤال پرسید، اینگونه پاسخ گرفت: ایمان آن است که گواهى دهى به آن که لا اِلهَ اِلا اللّه و به آن که من رسول خدایم و نماز پنجگانه بگزارى و روزه ماه رمضان بدارى و به اداى زکات و حج خانه خداى روآورى.
و این (اشاره به على بن ابى طالب علیه السلام) را که بعد از من وصى من خواهد بود، دوست دارى و دیگر آن که خون ناحق نریزى و از دزدى و خیانت بپرهیزى و از خوردن مال یتیم و شُرْب خَمْر بگریزى و ایمان به احکام شریعت من بیاورى و حلال مرا حلال و حرام مرا حرام دانى و حق ضعیف و قوى و صغیر و کبیر به جا آرى.
پ.ن:
وقتی در مورد جنایت خالد علیه مالک به خلیفه اعتراض کردند، خلیفه گفت: خالد اجتهاد کرده ولی در اجتهادش اشتباه نموده و ما شمشیر اسلام را در غلاف نخواهیم کرد.
تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل...
منابع:
ابن الاثیر، اسد الغابه، ۱۴۲۲ق، ج۴، ص۳۹
الاصابة، ابن حجر/۵: ۵۰۶.
«تاريخ يعقوبى» ج 2 ص 132
«طبرى» ج 2 ص 503
انساب الاشراف 10-332-333