«همدمِ جانی»
ای که در چشمهایت، آرامشِ بیپایان است
محمدرضا، تویی که زیستن با تو، پر از ایمان است
نامِ تو، رحمانی، بر لبانم مثلِ ذکر است
عشقِ تو در دلِ من، حک شده، چون نقشِ قرآن است
هر کجا که میروم، یادِ تو با من میآید
بی تو دنیا برای من، بی معنا و بیجان است
تو برای من، تمامِ هستی و معنای زندگی
در میانِ این جهان، تویی که فراتر از نشان است