«نگاهِ جاودان»
ای که در چشمِ من، تصویرِ تو تنها ماندهست
محمدرضا، تویی که در جان، تنها نگاه هستی
رحمانیات، چون اثری از هنر بر لوحِ زمان
در میانِ گذر، تویی تنها مایهٔ ماندگاری هستی
تو همان چشمِ روشنی که جهان را به من نشان داد
ای که در تمامِ عمر، تنها نگاهِ جاودان هستی