«مقام مادر»
جهان به نام تو معنا گرفت، ای مادر
دلم ز مهر تو فردا گرفت، ای مادر
در آن زمان که شبِ خستگی فراگیر است
نگاه تو ز سحرها گرفت، ای مادر
به شانههای تو تکیهست آسمانِ دلم
که از تو طاقتِ دریا گرفت، ای مادر
تو آن بهار نرفته از خانهی دل منی
که باغِ خشک مرا جا گرفت، ای مادر
تمام عمر، دعای تو سایهبان من است
که دستِ لطف تو بالا گرفت، ای مادر
اگرچه موی تو را برفِ سالها پوشاند
دلم هنوز ز تو بویِ بهار گرفت، ای مادر
بهشت، گوشهای از ردّ پای پاک تو بود
دلم ز خاکِ رهت اعتبار گرفت، ای مادر
ز هرچه هست در این زندگی، عزیزتری
که عشق، نام تو را ماندگار گرفت، ای مادر
