«مرکزِ جهان»
ای که در مدارِ دل، تنها مرکزِ تویی
محمدرضا، تویی که در جان، تنها مرکزِ جهان هستی
رحمانیات، چون خورشیدی که هستی را رقم میزند
در میانِ بیراهه، تویی تنها مایهٔ جهت هستی
تو همان نقطهای که تمامِ مسیرها به تو ختم میشود
ای که در تمامِ هستی، تنها مرکزِ جهان هستی