داستان کودکانه «رقصِ نور در آینه»
نویسنده: رزیتا دغلاوی نژاد
شخصیتها: لیلا (دختربچهای که عاشق جادو است) و مادربزرگ (یک عکاس قدیمی).
لیلا همیشه فکر میکرد آینهها جادویی هستند؛ چون هر چیزی جلوی آنها میرود، بلافاصله خودش را نشان میدهند. یک روز، وقتی داشت با آینهی کوچکِ مادربزرگ بازی میکرد، ناگهان از او پرسید: «مادربزرگ، آیا آینه واقعاً خودش را میبیند؟ یا فقط یک تصویرِ تقلبی نشان میدهد؟»
مادربزرگ که داشت عکسهای قدیمیاش را نگاه میکرد، لبخندی زد و گفت: «آینه جادو نمیکند لیلا، آینه فقط "نور" را به بازی میگیرد. بیا با هم یک آزمایش انجام دهیم.»
مادربزرگ یک چراغقوه کوچک را برداشت و نور را به سمت آینه گرفت. لیلا دید که نور از آینه برخاست و به سمت دیوار پرتاب شد.
مادبرگ گفت: «ببین! نور وقتی به سطح صاف و صیقلی مثل آینه میخورد، مثل یک توپِ تنیس که به دیوار برخورد میکند، از آن برمیگردد. ما به این کار میگوییم "بازتاب" (Reflection). تصویر تو هم در واقع همان نورهایی است که از بدن تو به سمت آینه میروند، از سطح آینه برمیگردند و بعد به چشم تو میرسند.»
لیلا با هیجان شروع کرد به حرکت دادن چراغقوه در زوایای مختلف. او دید که با تغییر زاویهی آینه، مسیر نور روی دیوار هم عوض میشود. او فهمید که آینه مثل یک "بازگشتدهندهی نور" عمل میکند و تصویر ما، نتیجهی رقصِ نور است که از سطوح میجهد.
نکتهی علمی برای کودک:
وقتی نور به یک سطح صاف و براق میخورد، به جای جذب شدن، از آن سطح برمیگردد. این پدیده "بازتاب نور" نام دارد. آینهها با بازتاب کردن دقیق نور از تمام زوایا، باعث میشوند ما بتوانیم تصویر خودمان را به وضوح ببینیم.