«ذره و بینهایت»
در ذرهای پنهان، شکوهی بیکران است
در هر پدیدهای، نقشِ تو جاری و روان است
ما در میانِ غبارِ خود، گم گشتهایم
اما تویی که، کلِ هستی، در دستانِ تو جان است