داستان کودکانه «رقصِ موهایِ لرزان»
نویسنده: رزیتا دغلاوی نژاد
شخصیتها: رادین (پسربچهای که عاشق تجربه کردن است) و معلم علوم.
رادین در ساعت علوم، یک تکه پلاستیک (تی) را برداشت و با یک پارچه پشمی، آن را چندین بار به شدت روی پارچه کشید. ناگهان وقتی تی را به سمت کاغذهای ریزِ بریده شده نزدیک کرد، کاغذها مثل آهنربا به سمت تی پریدند و به آن چسبیدند! رادین با هیجان فریاد زد: «آقا! این تی جادو شده! دارد کاغذها را میکشد!»
معلم لبخندی زد و گفت: «جادو نیست رادین جان، این "الکتریسیتهی ساکن" است. هر چیزی که میبینی، از ذرات بسیار ریزی ساخته شده که همگی دارای بار الکتریکی هستند. معمولاً این بارها با هم متعادل هستند، اما وقتی تو تی را روی پارچه پشمی میکشی، مثل این است که داری "بارها" را از پارچه به تی قرض میگیری.»
رادین پرسید: «یعنی تی حالا قوی شده؟»
معلم توضیح داد: «تی حالا "باردار" شده است. وقتی بارها روی یک جسم جمع میشوند، آن جسم قدرت این را پیدا میکند که چیزهای سبک را به سمت خود بکشد. این همان نیرویی است که باعث میشود گاهی وقتی به دست کسی میخوری، یک جرقه کوچک حس کنی یا موهایت در روزهای خشک، به سمت بالا بلند شوند!»
رادین با هیجان سعی کرد با پلاستیکهای مختلف، "بارها" را جمع کند و کاغذهای بیشتری را به پرواز درآورد.
نکتهی علمی برای کودک:
وقتی دو جسم مختلف (مثل پلاستیک و پشم) را با هم میسابیم، "بار الکتریکی" از یکی به دیگری منتقل میشود. این تجمع بار باعث ایجاد نیرویی میشود که به آن «الکتریسیتهی ساکن» میگوییم و میتواند اشیاء سبک را به خود جذب کند.