داستان کودکانه «جادوی چرخ ها»
نویسنده: رزیتا دغلاوی نژاد
روزِ سرنوشتساز
امروز روزِ بزرگی بود! مسابقهی «نوآورانِ جوان». پارسا و تیمش هفتهها روی ساختِ یک «رباتِ نجاتگر» کار کرده بودند؛ رباتی که قرار بود در شرایط سخت، وسایلِ ضروری را به جاهایِ غیرقابلدسترس برساند. پارسا با هیجان گفت: «بچهها، فقط ۱۰ دقیقه تا شروع باقی مونده. رباتِ ما آمادست تا قهرمان بشه!»
اتفاقِ غیرمنتظره
همهچیز عالی پیش میرفت تا اینکه صدایِ نالهیِ ناامیدانهای از میزِ کنارِ دستی بلند شد. «سارا»، رقیبِ اصلیِ آنها، با چشمهایِ گریان به رباتِ شکستهاش نگاه میکرد. چرخِ اصلیِ رباتِ او در لحظهیِ آخر شکسته بود. سارا زمزمه کرد: «تمام شد! زحماتِ یک سالهیِ ما هدر رفت.» پارسا نگاهی به رباتِ خودش و نگاهی به رباتِ سارا کرد. ضربانِ قلبش تندتر شد. او میدانست اگر سارا نباشد، پیروزی حتمی است؛ اما آیا این همان قهرمانیای بود که او میخواست؟
انتخابِ بزرگ
پارسا رو به تیمش کرد: «بچهها، میتونیم از قطعاتِ یدکیِ رباتِ خودمون استفاده کنیم و چرخِ رباتِ سارا رو تعمیر کنیم.» تیمش ابتدا تعجب کردند، اما بعد لبخند زدند. آنها با سرعت دستبهکار شدند. پارسا با دقت و مهارت، چرخ را جایگذاری کرد. سارا با ناباوری نگاه میکرد. وقتی رباتِ سارا دوباره جان گرفت، او فقط یک کلمه گفت: «ممنونم!»
مسابقهیِ واقعی
مسابقه شروع شد. رباتِ پارسا عالی بود، اما رباتِ سارا هم با همان چرخِ تعمیر شده، عملکردِ شگفتانگیزی داشت. در پایان، هیئتِ داوران اعلام کردند: «هر دو تیم برای عبور از موانعِ سخت، امتیازِ کامل گرفتند.» اما جایزهی اصلی برای این دو تیم نبود. داور گفت: «ما یک جایزهی ویژه داریم: مدالِ قهرمانِ اخلاق و علم.»
بزرگترین مدال
پارسا و سارا با هم روی سکوی قهرمانی رفتند. پارسا فهمید که بزرگترین پیروزی، بردنِ جام نیست؛ بلکه قدرتِ تغییر دادنِ دنیایِ دیگران با علم و مهربانی است. او در آن لحظه فهمید که یک دانشمندِ واقعی، کسی است که علمش را برایِ بهتر کردنِ زندگیِ بقیه استفاده میکند.
نویسنده: دکتر رزیتا دغلاوی نژاد