ویرگول
ورودثبت نام
ro.za
ro.zaخُنُک آن قمار بازی که بباخت آنچه بودش بِنَماند هیچش الّا هوس قمار دیگر......
ro.za
ro.za
خواندن ۳ دقیقه·۴ سال پیش

درباره کتاب فرار از اردوگاه 14



این پست را برای چالش کتابخوانی طاقچه درباره کتاب فرار از اردوگاه ۱۴ ( فرار اودیسه وار مردی از کره شمالی به سوی آزادی) نوشته بلین هاردن نوشته ام.
کتاب درباره موضوعی است که از نظر من همیشه جذاب است. اینکه پشت سدهای محکم مرزهای کره شمالی، مردم چه طور و چگونه زندگی می کنند و چه طور می توانند بی خبر از آنچه در جهان در حال روی دادن و تغییر است، تقلیدی کورکورانه از رهبری داشته باشند که خود را در مقام خدا برای آنها گذاشته است.
نقطه اوج داستان از نظر من زمانی است که شین شخصیت اصلی داستان که مانند یک انسان بدوی تنها به فکر ارضای غرایز اولیه خودش است، جای تأمین این غرایز، شنیدن و آگاهی را از زبان کسی که بیشتر از او تجربه دیدن دنیا را دارد یعنی پارک، ترجیح می دهد.
« اگر او پارک را لو می داد احتمالا یک پرس کلم اضافی دریافت می کرد اما داستان های پارک برای شین بسیار جذاب تر بودند» همین چند خط نشان می دهد او توانسته، در جایی از ذهنش، به فطرت آزادی طلب انسان، دست پیدا کند و حالا فقط خوردن یک وعده غذایی بیشتر او را راضی نمی کند، او تشنه و گرسنه آگاهی است.
گرچه داستان فرارش و اینکه پارک زودتر از او از سیم خاردار الکتریکی رد شده است، برایم کمی شک برانگیز است و احساس می کنم شین به عمد ، پارک را زودتر از خودش فرستاده است اما به امید و تلاشش بابت کشف آنچه هرگز ندیده، غبطه خورده و فکر می کنم ما هم نیاز داریم تا پیش از آنکه سال ها در گروی کیم جونگ اون های زندگی مان، به بدترین زندگی ها خو کنیم و تصور کنیم در حق مان لطف می شود، فکری به حال خودمان، جامعه و زیست بوممان کنیم. آگاهی، تنها راه برون رفت از جامعه و جهان تاریکی است که دیکتاتورها در زندگی ما، می خواهند آن را باور کنیم و با آن خو بگیریم.
شین یک نوجوان تازه بالغ بود که چیزی جز رسیدن به غذای بیشتر را ارزش نمی دید اما آگاهی از درون همین موضوع بدوی و ابتدایی، درون قلب و جانش رشد کرد و از او آدمی ساخت که مردن در راه آزادی را به زنده ماندن با غذای بخور نمیر ترجیح داد و به جایی رسید که او پارک، مشوق اصلی برای فرارش را درست در زمانی که ترسیده بود به راه فرار هل داد. او از فرصت آخر برای تجربه زندگی حرف می زند و برای پا گذاشتن در راه و مسیری که هرگز نرفته !
شین حتی در روزهای بعد از و تحمل سختی ها، هرگز دست از تجربه دنیای جدید بر نمی دارد و نمی خواهد که به عقب برگردد.
خواندن این کتاب را به کسانی توصیه می کنم که دوست دارند از بهشت ترسیمی رسانه ها، فاصله بگیرند و با واقعیت نظام های دیکتاتوری و کمونیستی بیشتر آشنا شوند.
پ.ن: ضمن تحسین تلاش مترجم برای وفادار ماندن به متن اصلی، ویراستار هم تلاش قابل توجهی برای رعایت نکات نگارشی داشته است اما داشتن غلط املایی در کتاب که به عنوان مرجعی برای آشنایی با ادبیات و دستور زبان فارسی است، پذیرفته نیست.« صفحه ۸۸، حیات مدرسه: حیاط مدرسه»


کره شمالیکتابچالش کتابخوانی طاقچهامیددستور زبان
۸
۰
ro.za
ro.za
خُنُک آن قمار بازی که بباخت آنچه بودش بِنَماند هیچش الّا هوس قمار دیگر......
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید