به دلیلی که توضیح داده خواهد شد،کیفیت موهای کاشته شده در روش جراحی FUT از روشهای بدون جراحی FIT و یا FUE بیشتر است.
توضیح: همانگونه که میدانید مو یک عضو و بافت زنده است و پس از خارج شدن از پوست تنها زمان محدودی را میتواند زنده بماند و باید تا کیفیت خود را از دست نداده است، سریعا دوباره به پوست برگردانده شود و از خون تغذیه نماید.
هرچه مدت زمانیکه مو خارج از بدن میماند بیشتر گردد، احتمال موفقیت پیوند مو کاهش یافته و این امر سبب می گردد تا موهای کاشته شده رویش مجدد نکنند زیرا بافتِ کاشته شده به این دلیل که مدت زمان زیادی بین برداشت و کاشت را تجربه کرده است کیفیت خود را از دست داده است.
پس هرچه مدت زمان بین برداشت مو (گِرَفت) و کاشت آن کمتر باشد کیفیت موهای کاشته شده بیشتر بوده و پیوند مو موفقیت آمیزتر خواهد بود و فرد نتیجه بهتری را از کاشت مو دریافت خواهد کرد.
در حالتیکه برای برداشت مو و یا گِرَفت از بانک موی فرد از روش جراحی FUT انجام میشود، بلافصله پس از برداشت نوار (فِلَپ) از پشت سر، مرحله جداسازی موها از داخل نوار برداشته شده شروع شده
و این موها پس از دسته بندی و جداسازی تحویل تیم کاشت شده و فرآیند کاشتِ آنها شروع میگردد.
شایان ذکر است که نیازی نیست تیم کاشت صبر نماید که جداسازی موها (گِرَفتها) بطور کامل به پایان برسد و سپس کاشت را شروع نماید. در این روش مدت زمانیکه بافت خارج از بدن میماند از طول عمر مفید آن کمتر است.
و این در حالی است که در روش برداشت به صورت FIT ، تیم کاشت باید منتظر بماند تا مرحله برداشت گِرَفت به طور کامل به اتمام رسیده و سپس اقدام به کاشتِ گِرَفتهای برداشته شده نماید.
این امر موجب میگردد تا مدت زمانی که بافت از بدن بیرون است افزایش یابد و به تبع آن کیفیت موهای کاشته شده کاهش یافته و درنهایت تمامی موهای کاشته شده رشد مجدد پیدا نکنند.
نتیجه: با مقایسه روش FUT و FIT متوجه میشویم که کیفیت و همچنین تعداد گِرَفتهای قابل برداشت در روشهای جراحی مانند اِف یو تی بیشتر است.