غرق شده ام ،
در خویش و به پایان خود فکر میکنم!
چه سقوط آبرو مندانه ای !
انگار زمان ایستاده است و مکان در حال ادامه دادن است .
به خودم می آیم ،لبخندی تلخ میزنم ! (🙂)
[این لبخند ها زیباترین توضیح این روز های من است]
فقط خود میدانم که این نیشخند ها چه چیزی را توصیف میکنند .
حقیقتش نه نای ادامه دادن دارم و نه ضعف شکست را میپذیرم !
مانده ام میان هیچ و همه چیز...
حق با چه کسی است!؟
اگه گذشته را به گذشته بسپارم و دل به آینده ندهم، حال را به چه امیدی بگذرانم؟!
کاش کسی بود که عمق خستگی هایم را میسَنجید.
این ها ادا و اطوار نیست ، واقعا خسته ام.
روی دوش چه کسی پیاده اش کنم ،نمیدانم!
نمیدانم ،نمیدانم، نمیدانم!
باز هم لبخندی تلخ ، اینبار بخاطرِ این همه گستاخی!
چه کسی گفته است باید قوی باشم؟!
دلم نمیخواهد اصلا قوی باشم .
میخواهم زار زار گریه کنم ،فحش بدهم ،بدو بیراه بگویم ، به زمین و زمان ، به خالق و خلقش!
ضَمیر ناخودآگاهم : چه غلط ها!
او همیشه نسبت به من قوی تر است، تقصیر همین منِ درونِ من است ، وَگر نه من مدت هاست که دیگر نمیتوانم!
میبینی؟! مَن درونِ من؟! ، دهنت را ببند بگذار حرفم را بزنم !
چه مرگت است ؟ چه میخواهی؟!
و اما باز او :
چه غلط ها !
و اینگونه است که من همیشه ادامه میدهم.
#ما_باهمیم_من
#روح_الله_سالاری