همه روزه شاهد هستیم که از فضای محیط زیست طبیعی کاسته شده و جای آن به فضای شهری با آلاینده هایش داده می شود در این میان ما سهم خود می دانیم که گامی درجهت حفظ این سرمایه های خدادادی برداریم و از دانش و فن آوری اطلاعات از یک سو و البته آموزش از سوی دیگر برای ارائه اطلاعات به فراگیران استفاده کنیم و تاثیر گذاری آن را در محیط زیست نظاره گر باشیم.
در این میان سازمان های آموزشی سعی دارند تا راه کارهای مناسب و موثری برای سرعت بخشیدن به روند آموزش یابند. امید است با دانش های تئوری و تجربه های عملی نگرش افراد جامعه به این مقوله تغییر کرده و کمی مسئولانه تر با آن برخورد کنند.

جای بسی دلگرمی است که فن آوری اطلاعات و تئوریهای یادگیری در این مقوله می توانند سهم به سزایی داشته باشند تا به فراگیران طرحی را ارائه دهند که توسط آن بتوانند ایده های خود را بسازند، در نتیجه داشته های فرد بر اساس تجربه های قبلی وی می باشد.

تعامل بین فراگیران و پدیده ها از طریق بازسازی تجارب واقعی و نمونه سازی فناورانه توسط خود فراگیران انجام می پذیرد. تاکنون استفاده از بسیاری از اقلام فن آوری اعم از فیلم و اسلاید و نرم افزارهای آموزشی توانسته به این مقوله کمک کند اما هیچ کدام نمی توانند به جایگاه فضاهای مجازی چند کاربره و محیط های شبیه سازی و آموزش الکترونیکی برسند، چرا که این ها قابلیت بازسازی تجربه های زیست محیطی فراگیر را به صورتی که خود را در محیط واقعی حس کند ندارند. که این امر خود تشویقی است برای کاربر که خود را نزدیکتر به این محیط حس کرده و علاقه بیش تری از خود نشان دهد.
درختکاری فقط یک بخش کوچک از توسعه محیط زیست است و دیگر بخش های این حوزه مانند، آب و خاک و هوا نیز به شدت تحت تاثیر عوامل انسانی و توسعه طلبی جوامع قرار گرفته است تا جاییکه آلودگی آب و هوا و خاک در کمتر کشوری به عنوان یک معضل مطرح نشده و ذهن مدیران مربوطه و فعالان زیست محیطی را به خود معطوف نکرده باشد.
از سوی دیگر، اگر همگام با توسعه و تکامل تکنولوژیها و دانشهای تجربی و عملی ، به طبیعت و نگهداری آن نقش اساسی و اصولی داده شود، می توان خدمات بیشماری را به موجودات و محیط زیست آنها ارائه کرد. درصورتیکه جنبه های مردمی و مثبت تکنیک در مورد محیط زیست درنظر گرفته نشود، تکنولوژی میتواند حتی اثرات بس زیان آوری بر روی محیط زیست و اجتماع باقی گذارد و شاید بدون درنظر گرفتن نکات مثبت تکنولوژی، بکارگیری آن در طبیعت زیانبخش قلمداد شود.

امروزه مسئله فناوری اطلاعات و ارتباطات و نقش آن در کاهش آلایندههای هوا از مباحث مهم در اقتصاد محیطزیست است که طی سالهای اخیر، ابعاد مختلف زندگی انسان را متأثر نموده است. فرضیه اصلی پژوهش این است که استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات میتواند به بهبود کیفیت محیطزیست و کاهش آلودگیهای زیستمحیطی کمک کند؛ اما قابلمشاهده بودن این اثر در کشورهای مختلف با سطوح متفاوت ازنظر توسعهیافتگی نیازمند مطالعات موردی است. در مقاله حاضر، پس از بررسی مبانی نظری و استخراج مدل مربوطه با استفاده از روش دادههای تلفیقی و آزمون F، به برآورد اثر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر آلودگیهای زیستمحیطی در کشورهای D8 ازجمله ایران برای دوره زمانی 2014-1994 پرداخته شده است. نتایج حکایت از آن دارد که با افزایش تولید ناخالص داخلی، آلودگی افزایش مییابد. همچنین رابطه معنیداری میان فناوری اطلاعات و ارتباطات و کاهش آلودگی هوا بهدست آمده است. مثبت بودن ضریب لگاریتم سرانه تولید ناخالص داخلی، نشان از افزایش آلودگی به ازای افزایش تولید ناخالص داخلی دارد. بهعبارتدیگر آلودگی به ازای افزایش درآمد روند صعودی داشته است. این ضریب برای کشورهای D8 برابر 1.927 برآورد شده است. بنابراین میتوان گفت که گسترش فعالیت فناوری اطلاعات و ارتباطات جدا از تبعات مطلوب در حوزه اقتصاد، میتواند تبعات محیطزیستی مناسبی را نیز به همراه داشته باشد.
امروزه مسئله فناوری اطلاعات و ارتباطات و نقش آن در کاهش آلایندههای هوا از مباحث مهم در اقتصاد محیطزیست است که طی سالهای اخیر، ابعاد مختلف زندگی انسان را متأثر نموده است. فرضیه اصلی پژوهش این است که استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات میتواند به بهبود کیفیت محیطزیست و کاهش آلودگیهای زیستمحیطی کمک کند؛ اما قابلمشاهده بودن این اثر در کشورهای مختلف با سطوح متفاوت ازنظر توسعهیافتگی نیازمند مطالعات موردی است. در مقاله حاضر، پس از بررسی مبانی نظری و استخراج مدل مربوطه با استفاده از روش دادههای تلفیقی و آزمون F، به برآورد اثر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر آلودگیهای زیستمحیطی در کشورهای D8 ازجمله ایران برای دوره زمانی 2014-1994 پرداخته شده است. نتایج حکایت از آن دارد که با افزایش تولید ناخالص داخلی، آلودگی افزایش مییابد. همچنین رابطه معنیداری میان فناوری اطلاعات و ارتباطات و کاهش آلودگی هوا بهدست آمده است. مثبت بودن ضریب لگاریتم سرانه تولید ناخالص داخلی، نشان از افزایش آلودگی به ازای افزایش تولید ناخالص داخلی دارد. بهعبارتدیگر آلودگی به ازای افزایش درآمد روند صعودی داشته است. این ضریب برای کشورهای D8 برابر 1.927 برآورد شده است. بنابراین میتوان گفت که گسترش فعالیت فناوری اطلاعات و ارتباطات جدا از تبعات مطلوب در حوزه اقتصاد، میتواند تبعات محیطزیستی مناسبی را نیز به همراه داشته باشد.