یکی از عیبهای تلخ و بیدرمان که دارد درد همین است، اینکه بایستی به تنهایی کشید آن را و نتوان با کسی، چون شادی و چون بار، تقسیم و تحمل کرد.
عیب بدترش این است که انسان را برد سوی بهشت نیروانا، مرگ، به روی و زیر خاک سرد.
چو پاییز و زمستان کاید و از شاخه افتد برگ، بنفش و تیره، سرخ و زرد. ولیکن گفته بودم: درد قوتِ غالبِ مرد است.
و آن محتوم هم فرجام، بایستی بسازد مرد.
#مهدی_اخوان_ثالث