
دیدم که روزها می گذرند و من که نه من بلکه تو و ما به نظاره نشسته ایم گذر روزگاران را . بدون هیچ اثر و ردی در روزهایی که می گذرند.
حال آنکه هر چه هست از ماست و هر آنچه نیست بر ماست.
هر چه دورتر نگریستم دیدم که دانش و تجربه در کنار هم راه گشای راه دراز ماست ، بی آنکه بپرسی جوابی نخواهی یافت و بی آنکه بپرسند جوابی نخواهند یافت.
خواندم که عظیم ترین دایره المعارف چکیده دانش ماست ، پس بر آن شدم تا توان خود را بنویسم و نا توانیم را بپرسم و هرآنچه میدانم و خواهم دانست را بیاموزم .
باشد که اثری از من بماند بر روزهای رفته.