دغدغه خوابگاه...

با سلام و عرض ادب؛
اول از همه خداروشکر میکنم که بالاخره تونستم کپشن رو از خاطرات یک پشت کنکوری تبدیل کنم به خاطرات یک معلم! بله من تونستم از فرهنگیان رشته دبیری زبان انگلیسی قبول شممم( خودشم رتبه 1 استان )!!! حقیقتا حدود یک سال از این اتفاق میگذره و بله من از اون موقع تا حالا نتونستم حتی یک کلمه چیزی بنویسم هی به خودم میگفتم که فردا شروع میکنم و این فردا فردا گفتن ها شد یکسال! خلاصه که اقا در طول این یکسال اتفاقات بیییشمارییی واسم افتاد که اگه شروع کنم باید 2 سال هم امانت بگیرم تا فقط بتونم کمی از اون وقایع رو ثبت کنم ...
الان من سال دومم رو میگذرونم و در حال حاضر بزرگترین چالشی که دارم باهاش دست و پنجه نرم میکنم خوابگاهه!! حدود یک هفته است که اومدیم خوابگاه و من بیچاره در یک سانحه ای بنام قرعه کشی از کل دوستام و هم ورودی ها و هم رشته ای هام جدا افتادم... همه بچه هامون رو به خوابگاه داخل دانشگاه دادن اما من رو به خانه معلم که 30 دقیقه با دانشگاه فاصله داره... اقا من این خبر رو زمانی شنیدم که برای اولین بار کربلا رفته بودم و خب طبیعتا چون نمیتونستم تماسی چیزی بگیرم کاری از دستم بر نمی اومد و حقیقتا خیلی ناراحت شدم و خب تلاش فراوانی در جهت این عوض کردن کردم ولی... خب نشد... هی امید میدادن هی ناامید میکردن... خلاصه که الان دیگه خودشون هم التماس کنن روشون هم نگاه نمیکنم...
میدونید چیه در این مدتی که اینجا بودم راستش حس میکنم واقعا حکمت و مصلحتی در کار بوده درسته که رفت و امد واسم سخت شده و از دوستام جدا افتادم ولی خب دارم بیشتر خودم رو میشناسم دارم بیشتر با این تنهایی اخت میگیرم و صد البته با ادمای خیلی مهربون و باحالی اشنا شدم ... میدونم که همه ادما خوب و مهربون نیستن ولی خب تو جامعه همه مدل ادم هست فقط باید قطع امید نکنی ...
این رو متوجه شدم که هر کسی در یک وهله از زندگی بالاخره تو رو رها میکنه چه خواسته چه نا خواسته ... همه اول خودشون رو در اولویت میزارن و اگر به نفع اونا باشه واسشون مهم نیست که چه بلایی سر تو میاد ....
این رو فهمیدم که اکثر ادما خیر خواه نیستن و هیچ اهمیتی به تو نمیدن.... این رو فهمیدم که باید بیشتر با خدا باشی تا با بنده های خدا... من نمیگم زندگی بیرحمه و فلان نه منظورم این نیست... فقط روالش مثل اون داستان های فانتری و کارتون هایی که تصور میکردم نیست...من ناراضی نیستم الان اتفاقا خوشحالم چون میتونم به شناخت و درک عمیق تری نسبت به خودم و دنیای اطرافم داشته باشم... وقتی که دورت خلوت و اروم تر شد تازه میتونی به اگاهی برسی امیدوارم در این مسیر بتونم انسان بهتر و قویتری بشم ... امیدوارم که بتونم بیشتر بخدا نزدیکتر بشم.... امیدوارم که بتونم به یه مرحله جدیدی در زندگیم دست پیدا کنم...
الهی به امید تو...