من به عنوان دختری که درشهر کوچک با خانواده نسبتا سخت گیر و فرهنگ مردسالارانه و بااین تفکر که چون دختری نمیتونی، رشته مهندسی خوندم بعدازاینکه درسم تموم شد دنبال کار گشتم ولی بااین مواجه میشدم که دختری و لازم نیست کار کنی داشتم برای استقلال ام تلاش میکردم پس به هیچی فکر نکردم وبه پیشنهاد یکی ازدوستان رفتم جایی برای مصاحبه اولین جایی بود که میرفتم ...شرایط کاری رو توضیح دادن از ۷صبح تا ۱۰ شب کار و مرخصی نداریم و روزهای تعطیل باید اضافه بیای و حقوق ماهیانه ۲میلیون تومن ..خیلی خوشحال بودم که کار گیر آوردن هیچ سوال اضافه ای نکردم و در ابرها بودم باخودم گفتم به همه ثابت میکنم که میتونم و خفن میشم .به حرف های قلمبه ای که میزدن و ویترین کار نگاه کردم رئیس باحرفاش شروع میکردبه امیدواری دادن و ازطرفی امیدوآرزوهایی رو درمن ایجاد میکردو عنوان کرد به خاطر تلاشم کمک میکنه آموزش هم ببینم و حقوقم اضافه خواهد شد ..روزها گذشت و من بیشتر از همیشه کار میکردم و برای اینکه ثابت کنم میتونم و لیاقت این توجهات رو دارم کارهای زیادی انجام میدادم از انجام پروژه های درسی پسر رئیس تا انجام کارهای دیگران و انجام هرکاری که همکاران میگفتند تونمیتونی تااینکه شش ماه ازبودنم درمحیط شرکت گذشت و شرکت به تعهداتش عمل نکرد ،روزهای تعطیل و زمان هایی که خونه بودم کارهای متفرقه رئیس و اعضای خانواده اش روانجام میدادم و نه افزایش حقوقی داشتم و نه پاداشی و از همه بدتر انتظارات ازمن بالا رفته بود و توان من رو گرفته بود و محیط به شدت اسیدی که پشت ویترین بود خودش رو نشون دادناامید شده بودم ...پس شروع کردم به تلاش و تصمیم گرفتم کارم رو عوض کنم اما درست و اصولی ولی قبل ازاون چندوقته رو برای خودم نوشتم تا برای کاربعدی رعایت کنم :