ویرگول
ورودثبت نام
روژین صادقی
روژین صادقی
روژین صادقی
روژین صادقی
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

اولین تجربه فیلم برداری من

وقتی فهمیدم که چقدر این هلی شات ها جذابن، تصمیم گرفتم یکی از اونارو بخرم و فیلم برداری رو شروع کنم. با یکی از دوستام که خیلی تو این کار خفن هست تصمیم گرفتیم یه روز پاشیم بریم تنگه واشی و اونجا فیلم برداری رو بهم یاد بده.

اقا خلاصه ما پاشدیم و رفتیم تنگه واشی تا من بتونم فیلم برداری با هلی شات رو تو فضای خیلی باحال و خفن یاد بگیرم.

روزی که رفتیم تنگه واشی وقتی خنگی اب به پاهام میخورد همش به این فکر میکردم که چقدر دلم برای امانم تنگ شده. اگه الان بود دعوام میکرد و میگفت پاچه های شلوارتو چرا دادی بالا چرا رفتی تو آب. سرما میخوری بیا بیرون
بعدم یه پارچه بهم میداد تا پامو بپوشونم و یه چای نبات هم بهم میداد تا بقول خودش سرما تو جونم نفوذ نکنه. خلاصه بعد از یکم بغضی که بخاطر مامان تو گلوم جا خوش کرده بود رو بالا پایین کردم و سعی کردم قورتش بدم و امروز رو خوب بگذرونم. هر چند برام راحت نبود اما خب به هر حال باید تمرین میکردم این فصل از زندگیم رو طور دیگه ای رقم بزنم.


کوادکوپتر و کنترلش رو با کمک امیر از تو جعبه در آوردیم و سعی کردیم پرواز رو شروع کنیم. اولش که حس میکردم هرچی با کنترل کوادکوپتر سعی میکنم کنترلش کنم بدتر میشد و من میگرفتم چپ اون میرفت راست

میگرفتن بالا اون میرفت پایین

میگرفتم پایین، پرندم میرفت بالا

خیلی عصبی شدم

مثل همون وقتایی که یه دختر بچه تخس و لجباز بودم، دوباره بغض گلومو گرفت فقط چون که نمی تونسم پرنده ی زشتمو کنترل کنم. واقعا هم تو اولین نگاه خیلی زشت به نظر میرسید. حیف که گوشیم همون سال از طبقه چهارم افتاد و پایین و جنازشو رفتم از کف زمین جمع کردم وگرنه یکی از عکسای همون پرنده اهنی زشت ولی دوست داشتنیم رو براتون میزاشتم. اره خلاصه داشتم میگفتم همینطور ک من درگیر بودم با پرندم و حرصم گرفته بود، امیر صدام کرد که محیا بیا پرنده منو تست کن ببین چه فرقی تو پروازشون حس میکنی.

دلم میخواست بگم اصن همه کوادکوپترهای زشت که شبیه عنکبوت های اهنی هستن برن به درک ولی بغضم نمیزاشت حرف بزنم. خلاصه با مصیبت پرندمو نشوندم رو زمین و رفتم ریموت کنترل امیر رو گرفتم.

اون لحظه شروع عالی بود

ریموت رو به سمت راست هدایت میکردم، کوادکوپتر خیلی قشنگ و ریز میرفت سمت راست. یهو مث بچه هایی که بهشون قاقالی لی میدن ذوق کردم. یهو تو همون لحظه امیر صدام کرد گفت محیا چرا این ریموت تنظیم نیست. چطوری با این کار میکردی این نیاز به کالیبره داره ...
اولش خندم گرفت بعد خنثی شدم و بعد دوباره عصبی شدم. دیدم خیلی دارم به خودم سخت میگیرم. من حاضر نبودم یه بار از امیر سوال کنم که هی پسره این کوادکوپتر چرا اینطوری پرواز میکنه. اصلا مگه تو نگفتی پرواز حال منو خوب میکنه پس چرا عصبیم کرد. نپرسیدم تا امیر تو جوابم بگه خب اخه دختر خوب تنظیم نیست!
اون روز فهمیدم خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم و دوست دارم فقط خود آزاری کنم. تمرین های زیادی کردم تا دیگه هر اتفاقی میوفته سریع عصبی نشم و یکم صبر کنم. یکم شرایط رو بسنجم و یکم دقت کنم شاید همه چیز حل شه.

شما تاحالا همچین تجربه ای داشتید که یهو از خودتون ناراحت شید که انقد با خودتون بد اخلاقید؟ ممنون میشم به اشتراک بذارید.

۳
۰
روژین صادقی
روژین صادقی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید