سلام دوستان
روزگارانی در میر 🏚️
قلاچک قار میزه میری باغان
نمیدانم بهاره یا زمستان
نهالان غنچه کردین خنده داره
زمستانه ولی گویا بهاره
تمام کوه ودشت خشک و برنگه
طبیعت باهمه در حال جنگه
نداره بندو سدو چشمه آبی
سوال کردم ولیکن کو جوابی
یقین دارم رفیقان یادشان هست
بعد از ظهر اسکی بازی شادو سرمست
وچکان پلکان جوئر میوردن
رجه سر سمت روستا سر مخوردن
چقدر ما آن زمانها خنده کردیم
فضای زندگی را زنده کردیم
ترمینال ورف دبه اندازه کوه
پسینچالان سفید تا آسمان سو
صدای غرشهای کوه قبله
موگوتن وهمنای خرده چله
قدیمان وقت باران بهاری
یه هفته روز شب طوفان مباری
بشیم خورشیدی لات گاهی تماشا
ببردی پل موچان رفت آلا
زناکان کودتای سرد کردین
همه شان چارقدان پرت کردین
مگو شیخ روسری از سر دروردین
شما این خوشکسالی بیوردین
آقاجان یاد اون سالانی صحرا
زنبوران شادو خرم روی گلها
آقاجان یادته یک روزگاری
زمستان ورف بهار باران مباری
بیو خومی میان تا روته بینم
که من دلتنگتم ای بهترینم
شمای ور حال واحوالان چطوره
دعا کن پیر مرد باران بباره
ننه ره بیدیه یک گاه ووقتی
بگو،دنه بی بگذری اما به سختی
دریغ از آن زمانهایی که بگذشت
بسان قصه و افسانه ای گشت
رجب کاظمیان فرد ✍️
بهمن ماه 1402
