سلام دوستان
روزگارانی در میر 🏡
بعداظهر جمعهها توی ایامِ قدیم
باید راهی میشدیم، خیلیا یادشونه
مینیبوس بوق میزنه سرِ ترمینال میر
داریم حرکت میکنیم هیچکسی جا نمونه
عدهای سریع میان با یک ساک تو دستشون
آدمای با کلاس کوله رو پُشتشونه
صندلی جانداره باید سرپا بمونی
این همه سختی راه کار هر هفتهمونه
همهجا پاک و تمیز مثل یک دستهی گُل
آقای “گرشاسبی” این ماشین رو میرونه
عینک رِیبَن میزد تیپ مردم جنوب
امانتدار و نجیب اینارو یادمونه
یه مینیبوس و یه دِه همگی کنار هم
دنیای جوانی بود، زندگی عاشقونه
مردم ماشین خریدن همگی شُکر خدا
مسافر کم شده بود ماشین خالی میمونه
مینیبوسِ قصهمون رفته تو خاطرهها
بعضی از خاطرهها توی قلبا مهمونه
هنوزم توی مسیر گاهی وقتا میبینم
مثل اون سالهای دور مهربون و خندونه
“یه روزی عاشق و دیوونه بودیم”
توی پیچ جادهها ضبط صوتش میخونه
✍🏼رجب کاظمیانفرد
🗓️زمستان هزار و چهارصد و یک
📌خاطرات