عاشقی

سلام دوستان

روزگارانی در میر🏚️

می روی من را نمی خواهی رهایم می کنی

خواب می بینم تورا گاهی نگاهم می کنی

من خلافم عاشقی بوداست تنها جرم من

تو مرا رسوای عشق اشتباهم می کنی

گفته اند عشق به رسوا شدنش می ارزد

هم نشین با شیخ دیر و خانقاهم می کنی

بسته بودم من دلم بر استان درگهت

دلخوشم .درمیان زائرانت سر براهم می کنی

گاه می خندی چنان انگار دنیای توام

با خیالم میروی غرق گناهم می کنی

هیچ می دانی چرا دنیای ما اینگونه شد

عاشقت بودم تواز بالا نگاهم می کنی

رفته ای از دیده ام اما دلم یاد تو هست

وعده دیدار را تقدیم راهم می کنی

رجب کاظمیان فرد ✍️

دیماه 1402