صخره ها

سلام دوستان

روزگارانی در میر 🏚️

فصل بهار آمد جشنی زنو به پاکن

رفتی به سوی صحرا دل راز غم رهاکن

یک لاکپشت کوچک آرام راه می رفت

خندید وگفت با خود خورشید را صدا کن

کبکی مدام می خواند باجفت در کنارش

نه باکسی در آویز نه با خودت جفاکن

اشقنج وسیر و نعنا هستند کنار نهری

آنرا بچین وبگذر با بوی آن صفاکن

کنگر وفور هرجاست با تیغ های تیزش

گل در کنار خا ر است ای را از آن جدا کن

خانی شده مهیا این سفره بازه باز است

هم فکر دیگران باش هم شکر از خدا کن

پرواز داشت عقابی در اوج آسمانها

دستپاچه و هراسان خرگوش را نگاه کن

این صخره های خاموش تاریخ راگواهند

اسکندرم که باشی در پیش او حیا کن

دنیا همیشه رنگی ست گاهی بهارو پاییز

با بذر مهربانی یک خرمنی بپا کن

رجب کاظمیان فرد ✍️

فروردین ماه 1403🗓️