سلام دوستان
روزگارانی در میر
باز چون مستان خودم را پر توان حس میکنم
تلخی این پیک را تا عمق جان حس میکنم
راز مستی را نمیدانی چه دنیای خوشیست
جسم خود را در زمین و آسمان حس میکنم
چون عقاب چرخی زدم سرخوش میان ابرها
زیر پایم ابرهارا پرنیان حس میکنم
هر دری هرسردری دارد کتاب و قصه ای
قصه های تلخ وشیرین را میان مردمان حس میکنم
عاشقی یک جمله زیبا شدا لای کتاب
سرگذشت عاشقان داستان حس میکنم
آنقدر از محنت مردم پریشانم نپرس
رنجشان را تا به مغز استخوان حس میکنم
مجلسی آراستن آنجا نشستن عین گرگ
پوی نیرنگ و فریب از ناکسان حس میکنم
حق ما را خوردن و چاپیده اند مشتی شغال
دشت را بی صاحب و بی دشتبان حس میکنم
ساز آوازی نبود در کوچه های لاله زار
مطربان را در سکوتی بی امان حس میکنم