آرزو

سلام دوستان

روزگارانی در میر

این است آرزویم باید به تو بگویم

می خواهم از خداوند یک روز صبح زیبا

بر خیزم وببینم فریاد زد منادی

صبحت بخیر عزیزم. پایان گرفت کرونا

مردم همه بخندند. دلشادو خنده برلب

از راه دور ونزدیک جمع می شوند یکجا

برسر درای هر شهر یک پرچم سفید است

رویش،نوشته با گل آمد بهار جانها

فریاد می زنم من عیدی دوباره آمد

نوروزتان مبارک ای مردمان دنیا

دوستان را ببینم آغوش می گشایم

دیگر نمی هراسم از هر مکان وهرجا

مارا چه سخت آمد این چند ساله عمر

این برگ هم ورق خورد پایان گرفت غمها

باز شاعران بگویند از عشق واز محبت

باز مطربان بکوبند برساز وبر دهلها

آن روز روز شکر است کافیست زنده باشم

با رفتگان بگویم. خالیست جای آنها

رجب کاظمیان فرد

پاییز 1400