آباد گران

سلام دوستان

روزگارانی در میر

در سرای معرفت با دوستانی نازنین

شادی اکنون در درونم شادمانی می کند

پهن شد یک سفره از دلهای پاک و بی ریا

هرکسی با ما نشیند مهربانی میکند

دستها در دست هم دلها همه نزدیک هم

گفته اند این عشق میر را جاودانی میکند

عده ای با جان ودل پر نور تر از چلچراغ

اسمشان با ماه تابان نور فشانی می کند

نسل ما یک نسل لبریز از مهرو وفاست

در عزاداری عروسی هم زبانی میکند

کارهای مانده بر جا از گذشته تا کنون

دست شورا کاروان را ساربانی می کند

هر کسی فرهنگ ما را می شود میراث دار

بخشی از تاریخ مردم را جهانی میکند

لنگر کشتی که در گل مانده بود بی ناخدا

میرود شادان و پرچم بادبانی میکند

نامهای پاکتان ماند به دلها تا ابد

آنکه اهل معرفت باشد یقینا قدر دانی میکند

رجب کاظمیان فرد

تقدیم به شما