به من چه؟

ساعت دو و سی دقیقه نصفه شبه!قهوه ام اثر کرده.

احساس می کنم کل چربی های دور شکمم رو خورده و رفته پایین. به شکمم نگاه می کنم. چربی ها آخ نگفتن. گشنم شده. گشنمه. غذا. قهوه ها چی کار کردن؟ دوباره نگاهم به شکمم!صدای آخ میاد تو گوشم، خدایا چی کار کردم؟ الان واقعا چیزی شد؟ دردم گرفت؟ نه! صدای شکممه. مثل این که داره آخ میگه. آره خودشه. مامانم میاد جلوم. غذا هست؟

جوابی نمی شنوم. آخ. شکممه؟ نه! این سری مغزمه! مادرم خوابه. نصفه شبه یعنی؟ الان جواب " آخ" رو کی میده؟ رواندرمانگرم؟ شوقم برای نوشتن؟

استاد دانشگام؟ گشنمه، گشنه ام. گشنه بوده ام و گشنه هستم. آخ. مادرم خوابه .آخ.

از دست مادرم عصبانی بشم؟ آره ! تنها راهش همینه. کی میخواد جواب این "آخ" گستاخ و پرخاشگر رو بده؟

برم بخوابم؟ مگه آخ میذاره؟ اصلا مگه قهوه میذاره؟

جواب خوابو چی بدم؟ از دست مادرم عصبانی بشم؟

خدایا من چقدر مظلومم. چقدر ظلم دیدم تو این زندگی. آخ!