محمدرضاتاجدینی متولد 1367فوق دیپلم گرافیک، نویسنده و شاعر خراسان جنوبی بیرجند
شعری به مناسبت شب یلدا گویشی محلی
♦️شُو یَلدا
مُو شُو یَلدا بِرَفتُم آتِشونی
چِگُویُم بِر تُو جَریانِر مُدونی
بِرَفتُم خونه یِ مُلا غَضَنفَر
که تُویِ خُونه دارَ بُرِ دُختَر
چُنو مُخکَم زَدُم دَرکوبِ دَرَ
صَدا مُلا شُو بَلکِه گُش مُو کَرَ
زَنِ مُلا بِیومه دَرَ واکِرد
وَری گُردَ وَرو گُردَ نِگاکرد
وُ پُرسی از مُو کو مادَر پِدر تو
بُگو از اونو هَم داری خَبَر تو؟
مُو هَم گُفتُم دِلُم کادُونِ دَردَ
بِرِم تو وَرنه دَم دَر خِیلِ سَردَ
مُو رَ بُردَن بُلَن بالایِ خونه
نِشَستَن دُختَرا هم دونه دونه
کَنیز و مَریَم و زَرا و سُلطو
غَمِ عِشقُو دِلُم رَ کِردَ پُر خُو
غَضَنفَر گُف کَنیز قَلیو رَ چاق کُو
بُرو مَریَم تو هم چایی رَ داغ کُو
بِیار زَرا دو بالِشتُو نِهالی
وَخه سُلطو بُرو تُو پُشتِ قالی
مُبُرّی تا نَخِر سُلطو به پاکی
دِلُم از تَه کَتورَه میشُو خالی
نِشَس مُلا غَضَنفَر تویِ کُرسی
وُ از حالِ پِدَر مادَر مُو پُرسی
مُو هَم گُفتُم عَمو خِیلِ خَرابُم
گَمونُم مُو پِدَر مادَر نَدارُم
مُو صَدٌو گُفتَیُم گُلدُورَ مایُم
مِیونِ دُختَرا سُلطورَ مایُم
پِدَر مُو میگه اونو بَرگِ بیدَن
ولی دُختَر به ما مَردُم نَمیدَن
مِگَر میشه که سُلطو دُختِ شاهِ
بِرَ وابَن شَه با بُرِّ گدایهِ
مُو حالا اومَدُم بینُم شُمارَ
چه می گویی جُوابِ بَختِ مارَ
چُنو کُفری سِکینه مادَرِ او
غَضَنفَر هم نَمیشو باوَرِ او
بُرو بَچه چِنی بَد پاقُدومِ
عروسی دارَ یَک رَسمو رُسومِ
پِدَر مادَر خو گویه تا بِیایَن
اگر سُلطورَ بِر بَچه ی خو مایَن
نَداری تو اگر مالِ مَنالِ
نَدِشتاشی اَزی بابَت خِیالِ
دُرُسته غُصه داری کوهِ دَردی
ولی مو مطمئنم خِیله مَردی
تورَ گر مَستَه باشَه دُختَرِ مو
همی فردا بیا تو وابَرِ مو
مُو هَم آخِر به عشقِ خُو رَسیدُم
عَجَب خِیرِ ازی یَلدا مُو دیدُم
شُدَ یَلدا برای ما بُهونه
که جَم شِم قُومُو خویشو تویِ خونه
رضا گَر سالِ دیگه مُندَ باشه
یکی شعرِ مرا می خُندَ باشه
✍محمدرضاتاجدینی