
پلکان دیزاین در سال 2001 توسط مرکز طراحی دانمارک به عنوان یک مدل ارتباطی برای نمایش جایگاه طراحی در شرکتها مطرح شد.
پلکان دیزاین بر مبنای فرضیه رابطه مستقیم بین جایگاه استراتژیک دیزاین در توسعه و درآمدزایی بیشتر شرکتها ساخته شده است.
پلکان دیزاین شامل چهار سطح است:
1. سطح اول: بدون دیزاین
در این سطح نقش دیزاین در توسعه محصول نادیده گرفته شده و امور آن توسط نیروهای غیر متخصص انجام میشود. به طور معمول راه حلها که بیشتر سلیقهای هستند از ذینفعان به گروه تزریق میشود و کاربران نهایی در تصمیمگیریهای آن نقش کم و یا هیچ نقشی ندارند.
2. سطح دوم: دیزاین به عنوان فرم
در این سطح، دیزاین در شکلدهی نهایی محصول کاربرد دارد. در واقع دیزاین در این مرحله صرفاً طراحی ظاهری محصول است. کارها ممکن است توسط طراحان گرافیک حرفهای انجام شود ولی معمولا وظایف توسط افراد با تجربه کاری متفاوت انجام میشود.
3. سطح سوم: دیزاین بخشی از فرآیند
در این سطح دیزاین صرفاً در خروجی بصری خلاصه نمیشود، بلکه رویکردی است که باید از مراحل ابتدایی شروع فرآیند توسعه محصول حضور فعال داشته باشد. راه حلها باید بر اساس مشکلات کاربران ارائه شوند و موفقیت پروژه نیازمند طیف وسیعی از تخصصهای مختلف است.
4. سطح چهارم: دیزاین در جایگاه استراتژیک
دیزاینرها همراه مالکین و مدیران ارشد شرکت در مورد مسائل استراتژیک شرکت تصمیمگیری میکنند. تمرکز اصلی دیزاین در این سطح کسب و کار شرکت و چشمانداز تجاری و افق دید آن است.
طراحی برای تجارت خوب است
شرکتهایی که دیزاین را در سطح استراتژیک وارد تصمیمگیریهای خود میکنند، درآمد و صادرات بیشتری نسبت به شرکتهایی که از طراحی استفاده نمیکنند، دارند.
این نتیجه بر اصل تحقیق و نظرسنجی که در سال 2003 با موضوع "اثرات اقتصادی طراحی" شده است، به دست آمده است.
منبع: https://danskdesigncenter.dk/en/design-ladder-four-steps-design-use