چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون / دلم را دوزخی سازد دو چشمم را کند جیحون
چه دانستم که سیلابی مرا ناگاه برباید / چو کشتی‌ام دراندازد میان قلزم پرخون
در سراسر گیتی هرگاه بخواهند به شخصی کاری، مأموریتی یا سمتی بسپارند، یک سوال کلیشه ای مطرح می شود!
... و اما برنامه شما چیست؟
شخص مورد نظر توضیحاتی می دهد، عده ای قانع می شوند و عده ای خیر و بالاخره مسئولیت به وی سپرده می شود و نتایج و عملکرد اغلب آن نیست که مورد انتظار جامعه هدف باشد!
چرا این گونه می شود؟
چرا برنامه ها اغلب از عملکرد عقب ماندگی دارند؟
در این رابطه چند مولفه ایفای نقش می کند که در ذیل به تبیین هر یک پرداخته می شود:
برای بسط این موضوع اول باید تعریف برنامه را بدانیم.
برنامه یعنی، پیش بینی آینده.
همانطوری که از این تعریف بر می آید ، نه «پیش بینی» یک واقعیت است ، نه «آینده» در دسترس است!
این واژه راه درروی زیادی دارد!
بشریت در این مقوله می خواهد از دو مجهول یک معلوم قابل قبول و مورد پسند بسازد!
این کار شدنی نیست مگر با دانش عمیق – Profound Knowledge - مرتبط با آن موضوع!
به عبارتی شما از دو مجهول چگونه می توانید یک معلوم بدست آورید؟
در دنیای کنونی گریز از این موضوع بسیار آسان است. زیرا در برنامه ریزی حداقل به دو مولفه زمان و اعتبار نیاز است، هر گاه در برنامه عقب ماندگی پیش بیاید کافی است مسئول مربوط بگوید زمان ماموریتم تمام شد یا اعتبار کافی نرسیده است! به همین راحتی!
... ادامه دارد ... ما را دنبال کنید.
