
سلام، من مائدهام، و در حال گذراندن آخرین آزمایشهای خدایان برای گرفتن صلاحتیم برای فارغالتحصیل شدن با مدرک کارشناسی ادبیات انگلیسی.
من همیشه عاشق داستان کوتاه بودم و با خودم گفتم که چرا که نه؟ چرا با شماها این ذوقم را به اشتراک نگذارم؟
قصد دارم در چند پست، چند داستان کوتاه که برای خوانندهی امروز میتواند موثر باشد، معرفی کنم. در این پست به سراغ داستانی از فلنری او کانر رفتم. امیدوارم از خواندن این مطلب نهایت لذت را ببرید و خود داستان را هم توی لیست خواندنیهایتان اضافه کنید؟ (لیست خواندنی ها دارید اصلأ؟ اگر دارید برای من هم بنویسید اسم کتاب خوشگلهاتون را) دیگر لحنم از این جای نوشته به بعد تغییر میکند به اقتضای محتوا. آمادهاید؟
فلنری او کانر داستان کوتاهی دارد به نام «آدم خوب کم پیدا میشود» که به نظرم داستان خوبی میآمد برای معرفی. پس مصمم شدم که ترجمهاش را به فارسی پیدا کنم که دیدم خوشبختانه آقای گلشیری، سالها پیش، در جلد اول مجموعهی داستان و نقد داستان، ترجمهاش کردهاند.
داستان حول موضوعی که در عنوان هم هویداست، میگردد و به خاطر پایانبندی محکم و قدرتمندش، تأثیرگذاری شگرفی بر خواننده میگذارد.
اما شاید داستان علاوه بر لذتی که به خواننده پیشکش میکند، در دل خود، میان ابریشم و ترمه، سخنی را مخفی کرده باشد. از گنجینهی دانش بشری، این داستان، به صیادش، درّی را به ارمغان میآورد که در جهان اکنونش هم هنوز قیمتی است، به بیانی دیگر نقد شوندگیاش بالاست.
ظاهربینی و ظاهرپرستی، کلمهای که شاید به نظرم بیشتر مناسب خوانندهی امروزی باشد، در این داستان چنان عیب بزرگ و خطرناکی شمرده شده است که هیچ شخصیتی نمیتواند از خطرات آن در امان بماند. شاید در زندگی واقعی، چنان خطری ما را تهدید نکند ولی با داشتن فرصتی غیر قابل تمدید برای زیستن، و مهلتی کوتاه برای خوب زیستن، شاید چنین اخطاری چندان هم غیرواقعی و اغراق شده به نظر نرسد.