
حمله ۲۳ خرداد ماه رژیم صهیونسیتی به ایران نهتنها نقض حاکمیت ملی ایران بود بلکه پایانی بر تمامی اصول و قوانینی بود که کشورهای غربی طی سالیان دراز، سایر کشورها را به دلیل عدم رعایت آنها محکوم میکردند.
یکی از این اصول دیپلماسی بود. درحالیکه ایران خود را برای دور ششم مذاکرات با طرف آمریکایی آماده میکرد، رژیم صهیونسیتی با همکاری کشورهای غربی ایران را مورد حمله نظامی قرار داد.
ایران جهت خلع سلاح آمریکاییها از بهانه اینکه اگر ایران از طریق دیپلماتیک جهت رفع مشکل هستهای اقدام میکرد کار به درگیری نظامی نمیکشید، وارد مذاکرات غیرمستقیم و باواسطه با طرف آمریکایی شد.
طرف آمریکایی دیپلماسی را ابزاری جهت فریب و غافلگیری ایران جهت موفقیت بیشتر حمله نظامی استفاده کرد. رهبر معظم انقلاب نیز در دومین پیام خود خطاب به ملت ایران فرمودند:« حادثه تهاجم رژیم صهیونسیتی به کشورمان در حالی رخ داد که مسئولین دولتی با طرف آمریکایی بهطور غیرمستقیم و باواسطه مشغول مذاکره بودند؛ هیچ موضوعی از سوی ایران وجود نداشت که نشانهٔ این باشد که یک حرکت نظامی یا یک حرکت تندی و سختی وجود دارد. البته از اول حدس زده میشد که در این حرکت خباثت آمیز رژیم صهیونسیتی، آمریکا هم دخالت دارد.»
اصل دیگری که غربیها مدعی دفاع از آن بودند حقوق بشر و عدم آسیب به غیرنظامیان در جنگ ( کنوانسیون ژنو) بود. ثبت بیش از هزار شهید در این ۱۲ روز که ۱۴۰ تن از آنان زنان و کودکان بودند و حملات رژیم صهیونسیتی به مراکز غیرنظامی، ساختمانهای مسکونی، بیمارستانها و ترور دانشمندان کشور، برگهای خونین دیگری از جایگاه حقوق بشر در لیبرال دموکراسی غربی را به نمایش گذاشت.
همچنین علیرغم تلاش رسانههای غربی جهت عادی نشان دادن ترور فرماندهان نظامی ایران، طبق کنوانسیون ژنو، ترور فرماندهان ایرانی در روز ابتدایی جنگ (هنوز ایران در مقام دفاع مشروع برنیامده بود) عنوان بارز جنایت جنگی میباشد.
اصل دیگری که لیبرال دموکراسی غربی مدعی آن بود آزادی مطبوعات و جریان آزاد اطلاعات بود. حمله رژیم صهیونسیتی به نمایندگی از قدرتهای غربی به ساختمان شیشهای صدا و سیمای ایران در روز ۲۶ خرداد ماه و شهادت تعدادی از فعالین حوزه رسانه در این حمله، نشان داد که این کشورها کوچکترین اعتقادی به آزادی رسانهها نداشته و آزادی رسانهای را تنها برای پروپاگاندای خودشان لازم میدانند و نه روایتهایی متفاوت در جهان.
مجموع اتفاقات رخ داده در جنگ تحمیلی ۱۲ قدرتهای غربی و رژیم صهیونسیتی بر علیه ملت ایران نشان داد که غربی ها از دیپلماسی و حقوق بشر و آزادی مطبوعات تنها در راستای امیال خودشان استفاده میکنند و در عمل هیچ گونه اعتقادی به این مسائل ندارند و تنها دستاویزی هستند جهت محکوم کردن و زیر سوال بردن کشورهای مستقل جهان.