
همانطور که گفته بودم میخوام هر هفته یک مطلب راجب دنیای کریپتو و ارزهای دیجیتال براتون بنویسم. امروز میخوام یکم درباره فناوری بلاک چین که به نظر من مهمترین فناوری قرن ۲۱ است توضیح بدم.همانطور که هفته پیش گفتم شاید یک دلیلی که اکثرا بیت کوین رو با بلاک چین یکی میدانند این باشه که تکنولوژی بلاک چین برای اولین بار در سال ۲۰۰۹ در کد برنامه نویسی بیت کوین معرفی شد. و بعد از اون ارزهای دیجیتال دیگه هم از بلاک چین استفاده کردند.
اما بلاک چین به چه معنی است؟ در واقع بلاک چین یا Blockchain از دو کلمه بلاک (Block) و چین (Chain) تشکیل شده است که به معنی زنجیره بلاک یا همان زنجیره بلوک است، اما چرا این نام ؟! اطلاعات در فناوری بلاک چین داخل یک سری بلاک هایی قرار میگیرند که این بلاک ها زنجیره وار به یکدیگر متصلاند از این رو این تکنولوژی بلاک چین نامگذاری شده است، درست مطابق با نوع کارکردش.
در بلاک چین تمامی اطلاعات ثبت شده بین تمام اعضای شبکه به اشتراک گذاشته میشه و نکته جالب اینجاست که این اطلاعات به هیچ عنوان قابل تغییر و یا حذف نیستند. اما این یعنی چی؟ یعنی اینکه تمام اتفاقاتی که در اون است رو تمامی کاربران میتونند ببینند (یعنی شفافیت کامل) و وقتی تراکنش یا هر اتفاقی در اون میافته، دیگه امکان تغییر دادنش وجود نداره. و این دو تا از ویژگیهای اصلی اونه.
از ویژگیهای دیگهای که بلاکچین داره میشه به امنیت اون اشاره کرد. چون تمام اطلاعات داخل او قبل از ذخیره شدن، رمزگذاری میشه، به همین علت هم اسم کریپتو یا رمزگذاری برای فعالیتهای داخل اون انتخاب شده.
داخل بلاک چین همه چیز روی حساب و کتابه. از اونجا که شبکه بلاکچین را اعضای اون زنده نگه میدارن و مدیریت میکنند، بنابراین تایید یک تراکنش به چند نفر محدود نمیشه بلکه باید اعضای آن به اجماع برسند. به این صورت که برای تایید تراکنشی میبایست ۵۱ درصد اعضای شبکه در مورد آن، هم نظر باشند.

اولین و پر استفادهترین نوع بلاک چین، بلاک چین عمومی است. یعنی بدون محدودیت و بدون نیاز به اجازه است مهمترین ارزهای دیجیتال مثل بیت کوین، لایت کوین و اتریوم، نمونه بارز یک بلاکچین عمومی هستند. به طور ساده اگه بخوام بگم بلاکچینی برای مردم، توسط مردم و از مردم است.
هرکسی که به اینترنت دسترسی داره، میتونه با ورود به بلاکچین به یک نود مجاز تبدیل شود و بعد از آن به عنوان بخشی از شبکه بلاکچین در نظر گرفته میشه. یک نود یا کاربر یک بلاکچین عمومی، صلاحیت انجام ماینینگ، دسترسی به سوابق فعلی و گذشته و تأیید تراکنش را دارد. در این نوع بلاکچین هیچ کس مسئول نیست و هرکسی قادر به نوشتن، خواندن یا بازبینی بلاک چین است. این بلاکچین ها متن باز و شفاف هستند.
دومین نوع بلاک چین، خصوصی است. این نوع بلاک چین معمولا دارایی خصوصی یک سازمان یا یک فرد است.بر خلاف بلاکچین های عمومی در اینجا مسئولیت با یک شخص است و از موارد مهم مانند خواندن یا نوشتن مراقبت میشه و برای خواندن اجازه اون شخص رو باید داشته باشید. میشه گفت که برخلاف بلاکچین عمومی که کاملا غیر متمرکز اداره میشه، این بلاکچین به صورت متمرکز اداره میشه.
سومین بلاک چین کنسرسیوم است. این نوع بلاک چین نیمه غیرمتمرکز است یعنی شبکه بلاکچین توسط بیش از یک سازمان اداره میشه. در واقع بخشی عمومی و بخشی خصوصی است یا به نوعی ترکیبی از بلاکچین های عمومی و خصوصی است.
آخرین نوع بلاک چین هم هیبرید است. همانطور که از اسم اون معلومه از قابلیت های همه نوع بلاک چینی استفاده میکنه. نود ها یا کاربران قادرند این وبژگی، که چه کسی به صفحه اصلی دسترسی داشته باشه را کنترل کنند. استفاده از اون این انعطاف پذیری داده ها رو که میخواهند عمومی و شفاف نگه داشته بشوند و داده هایی که می خواهند خصوصی نگه دارند، را در اختیار مشاغل قرار میده.
شاید بزرگترین ایراد این فناوری امکان حمله های ۵۱ درصد باشه. این یعنی اینکه ۵۱ درصد از حق رای توسط گروه خاصی اداره بشه که در اون صورت میتونند مسیر اصلی بلاکها رو تغییر بدهند. علیرغم اینکه حمله ۵۱ درصد از نظر تئوری امکان پذیره اما حمله موفقیت آمیزی در بلاکچین بیت کوین تا به حال وجود نداشته.
یکی دیگه از ایرادهای اون ، در واقع از ویژگیهای بلاک چین است. و اون تغییر ناپذیر بودن اونه. پس از اضافه شدن اطلاعات در بلاک چین، اصلاح آنها بسیار سخت است و در بعضی موارد تقریبا غیر ممکن.
یکی دیگه از اصلی ترین مشکلات این فناوری ، مقایس پذیری اونه یعنی اینکه با توجه به افزایش کاربران اون شبکه نمیتونه جوابگویی همه اونها با سرعت زیاد باشه و ثبت تراکنشها در اون بعضی وقت ها بسیار زمان بر بوده که همین باعث شده که استقبال از اون هم کمتر بشه.
امیدوارم مطالب این هفته هم مورد استفاده شما قرار بگیره. من همچنان هر هفته با مطالب جدیدتری در این حوزه برمیگردم.
منبع : میهن بلاکچین