حال شکسته

شکسته بالم و خسته، بیا کنارم باش

بیا و لحظه رفتن انیس و یارم باش

بیا که دام زمانه شکسته بالم کرد

شکسته بال پریدن شکسته حالم کرد

بیا که فرصت لبخند را شکسته فراق

بیا که بال سفر را دوباره بسته فراق

بیا و در دم رفتن دوباره شادم کن

بیا و لحظه مرگم دوباره یادم کن

قفس شکسته شد و بال خسته ام آزاد

ولی پرنده ی شوقم، همان زمان جان داد

قفس شکست چو حال شکسته ام را دید

قفس شکست چو پرهای بسته ام را دید

تو رفتی و سبب شور آسمان گم شد

نشاط و شوق پریدن در این میان گم شد

بیا که بی تو چو یک مرغ بی زبان شده ام

اسیر بغضِ قفس های این جهان شده ام

بیا که عشق و غزل را پر از ترانه کنیم

برای دیدن هم، نغمه را بهانه کنیم

علی اصغررضایی مقدم