حدود سه سال پیش بود که در ویرگول ثبت نام کردم. امشب که دوباره از سر کنجکاوی سری به اینجا زدم در قسمت پیسنویسها متنی نیمه کاره را دیدم که سه سال پیش قرار بوده احتمالا در ویرگول منتشر کنم.
متنی بود درباره حال و احوال بدی که داشتم. دقیق یادم میآید که برای چه ناراحت بودم و حتی در خاطرم هست که آن متن نصف و نیمه را روی کدام میز و صندلی یکی از کافههای نزدیک کریمخان نوشتهام. الان اما آن ماجرا و آن ناراحتی که پیامدش بود برایم کم اهمیت و حتی تا اندازهای مسخره است. اینکه حالات و احساساتی که الان دارم نیز میتواند سه سال دیگر همین اندازه برایم بیارزش شده باشد هم خوب است و هم تا اندازهای وحشتناک.