جنگ قره باغ با پیمانامه صلحی که تغریبا هم برای ارامنه و آذربایجان خوب بود پایان یافت. اذری ها به شهر های آذری که 30سال پیش اشغال شده بود دست یافتند و ارمنستان با یک پیمان زمنی خومختاری قره باغ کوهستانی رابدست اورد . پیش تر قره باغ و تمامی خاک اشغال شده از سوی ارمنستان در مجامع جهانی خاک اذربایجان بحساب می امد که ارمنستان انرا اشغال کرده است اما هم اکنون ارمنستان نیمچه مشروعیتی برای نگه داری قره باغ کوهستانی دارد. این برای ما ایرانیان خوب است زیرا مردمان ایرانی (اذری)و ایرانیان(ارمنی) به حقوق خود رسیدند و خون ریزی بین ایرانیان کمتر میشود از اول هم باید این چنین میشد. اذربایجان هم مدتی از اشغال تمام قره باغ کوتاه خواهد امد زیرا بندی در پیمان نامه وجود دارد که میگوید یک راه ارتباطی باید از خاک ارمنستان نجوان را به اذربایجان متسل کند این یعنی اتصال ترکیه از نخجوان به اذربایجان و دست یابیه ترکیه به دریای خزر که بزرگترین پیروزیه اردوفان در این جنگ است و باکو بخاطر حفظ این راه کل قره باغ را اشغال نخواهد کرد اما شکست ایران دقیقا همین جاست. ترکیه در حال تبدیل شده به هزمون منطقه ای است.

وارد قفقاز خاک ایران شده و یک پیروزی راه بردی برای تشکیل توران بزرگ که بزرودی سبب بخطر افتادن تمامیت عرضی ایران خواهد شد.
سران نظامی و امنیتی ایران نمیتوانند خود را موفق بدانند چرا که دشمن(ترکیه) یک راه ارتباطی درشمال کشور ما بدست اورد و اکنون میتواند برای اتحاد و تشکیل ترکستان بزرگ دست بزند و قطعا این اتفاق که با کمی پشتیبانی از ارمنستان میشد جلوی انرا گرفت و رمنستان را متمایل به ایران کرد از دست رفت و فردا دهها هزار نفر خواهند مرد.
دلیل خود داری دخالت ایران بسیار است یکی وابسته گی اقتصادی شدید به ترکیه ضعف تسلیحاتی ایران علارقم تبلیغات وسیع افت روحیه ایران دوستی بین اقشار مختلف بخاطر تبلیغات پوچ مارکسیستی و لیبرالیستی احتمالا عدم درک سران از واقیع روابط نزدیک دولت انقلابی ارمنستان با جهان غرب و درگیری ایران در منطقه شام است.