روسیه نه متحد ایران است و نه میتواند باشد و اصلا حتی دوست ایرا نیز نیست چرا که منافع اقتصادی این دو کشور کاملا در تضاد یک دیگر است. مهمترین دارائی یا توان مندی اقتصادی ایران منابع نفت و گاز است در روسیه نیز مهم تریم منبع اقتصادی که روسیه از آن پول در می اورد صادرات نفت و گاز است در صورتی که وضع ایران اشفته باشد و نتواند گاز و نفت بفروشید به معنی کم شدن یکی از فروشندگان و در نتیجه
گران تر شدن و یا دست باز تر روسیه در برابر مشتریان است این برای ایران نیز صدق میکند اما حداقل امید ها برای اتحاد با این واقعیت که نتنها کالا یکی است که مشتری نیز یکی است از میان میرود,ترکیه از مشتریان بزرگ گاز ایران است و ان طرف ترکیه مشتری گاز روسیه نیز است ایران خواهان انتقال گاز به اروپا است در حالی که اروپا هم اکنون مشتری گاز روسیه است و نیت اروپا برای پیدا کردن منبع گاز دیگر به جز روسیه خلاص شدن از وابستگی به روسیه که تبدیل به اهرم فشار روسیه به اروپا شده چنانکه هر وقت روسیه و اروپا دچار مشکل میشدند روسیه در سرمای زمستان شیرهای گاز خود را بر روی اروپا میبست و روسیه هرگز اجازه نخواهد داد تا این اهرم فشار به اروپا از دست برود .

چندی پیش نیز ترکیه و روسیه قرارداد خط انتقال گاز روسیه به اروپا را بستند و دست ایران را کوتاه نمودند.
البته طبیعی است که ترکیه و اروپا خواهان خرید از هردو تامین کننده هستند چون رقابت ایران و روسیه قیمت ها را پائین می اورد و چانه زنی هرکدام را کمتر میکند پس طبیعی است که انها به دنبال گاز ایران باشند اما شرایط کنونی ایران که با تحریم های سخت و انزوا روبرو است یک امتیاز برای روسیه محسوب میشود و تداوم این شرایط به نفع روسیه است و طبیعی است که خواهان ادامه شرایط باشد.
