
دل آرامم سلام.
حالت خوبه؟ خوشی؟ اونجا که هستی همه چی آرومه و تو چقدر خوشحالی؟ ها؟
ما اما اینجا همه چیزمون در هاله ای از ابهام نه، که از برزخ فرو رفته.
لباس هامون، ماشین هامون، مسجدهامون، میخونه هامون... همه چیزمون؛ میگم همه چیز یعنی واقعا همه چیزااا....
میدونی؟ ی جوری شده دیگه فقط میشه عاشق چشمات شد
همه چیز غیر از یک چیز!
چشم ها
چشم هایم، چشم هایش!
و....
چشم ها شده اند همه چیز، همه چیزااااا..... چشم ها میخندن، چشم ها ناراحت میشن، چشم ها راه میرند، چشم ها حرف می زنند.
چشم ها می بوسند.
اصلا شنیده ام کلاس های چشم خوانی قراره راه بیفته.
دیگه لب خوانی از کار و کاسبی افتاده.
کلاً لب از کار و کاسبی افتاده؛ و این به نظرت وحشتناک نیست؟
الان دور دوره چشم هاست.
صبح با باز شدن چشم ها از راه میرسه و بسته که میشن، شب دامنش رو پهن میکنه رو زمین خالی از بوسه های ما.
چشم های شب، با همون اسرارآمیزی کهن اش زل میزنه به ما تا بلکم بفهمیم حرف حسابش چیه.
تا وقتی چشم ها هستن، یعنی ما هنوز زنده ایم.
محبوب من،
مواظب چشم هات باش.
اونا دیگه فقط برای تو نیستن،
جهانی چشم انتظار چشم های توست.