
و چه گرمیم امشب
مثل لالایی مهتاب که تراوید به جان من و تو
مثل لبخند بهار، که نشسته است به موی من و تو
و چه شادیم اکنون
مثل افسانه ی گیسوی رهای خورشید
مثل یک برکه ی نرم
که گرفته است در بر
یادگار کهنِ سبز خیال اندیشش
و چه روزیم این بار
به هزار و چهل و چند چراغ هوشیار
در سماءِ دلمان

و چه کوهیم حالا
که بلندیم به ژرفای عمیق گره دستامان
که در آغوش کشند
عهد زیبای من و تو
در اوجِ بودن

با عشق
بهمن 1400
یادگار نامزدیمان