
مدت ها بود که هر وقت می رفتم سراغش، میگفتم بزار برای ی وقت دیگه. این مدت ها که میگم ی چیزی بود تو مایه های ۵ سال تقریبا!
بعد از ۵ سال که دولتِ طالع، نقاب از رخ آفتاب گون خود برگرفت... نفسی چند عمیق کشیدمی، مصحف
مذکور گشوده، نگاهم خرامان بر روی آسمانِ سفید رنگش در خیالبافی خویش مغروووق کههههه...
رسیدم به جمله ی زیر:

خب همونطور که عیان می بینید نویسنده ی این لاطالعات صراحتا قصدش نوشتن یک جمله ی خبری و روشن گرانه بوده که تَهِشَم حالا یادش افتاده قراره ی کادوی تولدی هم بده به یکی ( تولدتممم مبارک...).
بگذریییم...
آروز میکنم می توانستم
به تو نشان دهم که یاد تو در من
تا چه اندازه شیرین است
و تا چه اندازه دوست دارم
که تو را دوست بدارم.
به آستان من
خوش آمدی.
ماری هاسکل
۲ اکتبر ۱۹۱۲
بوستون
کتاب " دلواپس شادمانی تو هستم گزیده نامه های عاشقانه جبران خلیل جبران و ماری هاسکل " ترجمه مجید روشنگر؛ منتخبی از نامه های رد و بدل شده ( و البته نه متن کامل هر نامه ) بین این دو نفر هست در طول سال های آشنایی و ارتباطشون؛ به علاوه ی خط زمانی و شرحی مختصر از بدو تولد تا مرگ جبران.
انتخاب ها همگی کوتاه هستند و به نظرم اصلا خسته کننده نیست. ضمن اینکه توالی معنایی خوبی با اتفاقات واقعی زندگی شخصیت ها داره.
ما نماد تبلور زمین و زندگانی هستیم - نه افرادی جدا از هم.
ما نمی توانیم آن سان از این خاک دور شویم که خود و
زمین را جدا از یکدیگر ببینیم. ما با حرکت های
عظیم زمین میگردیم و رشد ما پاره ای از
رشد عظیم زمین است.
خلیل جبران
در یادداشت های روزانه ماری هاسکل
۵ مه ۱۹۲۲
علاوه بر حنبه های عاشقانه، تفکرات فلسفی و عرفانی و حتی نوشته های کاملا خاطرات گونه روزانه هم در بین نامه ها به چشم میخوره.
تصاویر گرافیکی و نقاشی طور و شکل پلکانی متن ترجمه ها، تا حد خوبی با فضایی که این نامه ها در اون نوشته شده و صد البته دریافت درونی گردآورنده از این فضا و نشون دادنش تطبیق داره.
خوندنش که مثل چشیدن طعم ی دمنوش همساز تو ی روز خوشحال! تو بالکن خونه هست رو قویا و عمیقا پیشنهاد میکنم.
انسان می تواند
بی آنکه انسان بزرگی باشد
انسانی آزاده باشد
اما هیچ انسانی نمی تواند
بی آنکه آزاد باشد
انسان بزرگی باشد.
از نامه خلیل جبران
۱۶ مه ۱۹۱۳

سرکار خانم " ماری هاسکل " [ Mary Elizabeth Haskell ] هم در واقع ابتدای امر حامی مالی و معنوی جبران خلیل جبران بودند که این رابطه در روند تفکر و آثار ایشون تاثیر قابل توجهی داشت.
پ.ن: اثر دیگه ای که سال های پیش از ایشون خوندم، " پیامبر " با ترجمه حسین الهی قمشه ای بود که فکر میکنم مطالعه اش نه تنها خالی از لطف نیست، که بسیار هم پرمغز و زیباست. خود جبران خلیل، این کتاب رو عصاره ی زندگیش و بهترین اثرش میدونه.
دلاتون شاد و آروم.