ویرگول
ورودثبت نام
علیرضا
علیرضاآتشی است.... مشتاق خاموشی در آغوشت [email protected]
علیرضا
علیرضا
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

داس ها و دست ها

بشینم کنارت؟

آشوبی مَرد، نگو که نیستی


دارم میبینم خروار خروار تل و خاک حرف نزدن ها، سکوت های بیجا و صحبت های نابجا رو.

دارم میبینم اون گوشه دلت که نشتی کرده و نزاشتی کسی ببینه قطره قطره داره اقیانوس جمع میشه.


بشینم پهلوت؟

دستت رو به من میدی؟!

این دست نه... اون یکی. همونی که...

همونی که داس رو باهاش محکم گرفتی و...

اصلا ولش کن.

کاش زودتر از این ها دستم رو میگرفتی.. نه نه، کاش خیلی قبل تر از این حرفا دستای هم رو میگرفتیم، کاش تو چشم های هم، هم رو میدیدیم خیلی قبل از اینکه خانه ی پدری رو ببینیم.

اونجوری احتمالا زور بازومون به دسته ی بی اصل و نسب داس ها می رسید.


میزاری باهات ذره ذره درد بکشم و...درد بکشم و... د....رد بکشم؟

درد ندیدن شیطنت هاش. درد دستی که دیگه نمی تونه بره گم شه تو سیاهِ موهای دخترش و بعدش دست به دامن قایق چوبی ای بشه که روی این تلاطم سیاه بازی میکنه.

درد دستی که به موقع درد نگرفت... اونجایی که باید، از کار نیفتاد.

درد آخرین نگاهش.... واااای که درد آخرین نگاهش




دستت رو بده به من... این نه. اون یکی هم نه...

هر دوتاش رو


نزار غرق شی تو دل آشوب دریای دلت. نزار غرق شم تو بی خودی های خودم


الان کنارتم. پهلو به پهلو، رد خس خس قلب صد بار پاره شده ات رو دارم میشنوم. رد نفس نفس تمنای انسان بودنم را می شنوی؟

با من بگو...

از همه ی عاشقانه هات که کسی ندید،‌ حتی خودت.

از تمام خداحافظی تلخ تر از زهری که داشتی با پاره تنت.

از نبودن های من

از کم بودن های ما

از غصه رومینا، بهمن، رضا

و از قصه ی دست هامون....

با من بگو



رومینا اشرفیخانهانسان
۱۳
۲
علیرضا
علیرضا
آتشی است.... مشتاق خاموشی در آغوشت [email protected]
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید