
بسـم رب الشهداءوصدیقیــن
بالا سر کتری ایستاده بودم بلکه به جوش بیاد و چای دم کنم...میتونم بگم خیلی وقت بود ایستاده بودم و به جوش نیومده بود! کفرم در اومد و ولش کردم و رفتم سر گوشی !
بی هدف برای گذر زمان داخل کانال هام میچرخیدم که یه نوتیو بالای صفحه توجهمو جلب کرد!
"شما یک پیام از روانی ترین روانی دنیا دارید!"
خندیدم! اسم بامزه ای برای زهره سیو کرده بودم...
با همون لبخند رفتم پی ویش! امروز صبح تو پارک یدونه از بیسکوییت ترد نمکی هامو خورده بود و هنوز تلافی نکرده بودم...
یه لبخند پر از شیطنت زدم و رفتم تا تلافی کنم که..
که با این متن مواجه شدم..
شرمندتم زهرا جان. چند وقتی باید ارتباطمون قطع بشه. مشکلی برام پیش اومده. ببخشید. خداحافظ!
قلبم برای چند لحظه گرفت..تیر کشید!
دستمو بردم سمت سینه م ..
قلبم اونقدر بد میزد که احساس میکردم الاناست که گوشت و پوستم رو بشکافه و بزنه بیرون!
نفس هام به شماره افتاده بود...
و سرم در حال انفجار!
دقایقی به همین منوال گذشت!
صدای بلند کتری منو به خودم آورد...
رفتم و زیر کتری ای رو که دیگه آبی تهش نمونده بود خاموش کردم...
نشستم روی صندلی..سعی کردم خودمو با جملات و تفکرات مثبت خوب کنم و قانع کنم!
_خب گفته میاد دیگه!
_یکم صبر میکنی برمیگرده دیگه
_مشکله دیگه برا همه پیش میاد..
اما در کنارش جوابی برای سوالهام نداشتم!
_چرا به من نگفت مشکلش چیه؟
_چرا یهو بدون هیچ توضیحی رفت؟!
_چرا به عنوان رفیقش بهم نگفت که با هم مشکلو حل کنیم؟
با خودم گفتم شاید هنوز آنلایـن باشه!
آنلاین بود ولی نمیتونستم بهش پیام بدم!
مسدودم کرده بود!
شماره شو لمس کردم و تماس گرفتم!
نه! امکان نداشت!
اون حتی شمارمو تو لیست سیاه قرار داده بود.
رفتم سمت کتری و دوباره آبش کردم و گذاشتمش روی گاز..و زیرش رو روشن کردم..
دوباره روی صندلی نشستم..
با خودم گفتم حتما نیاز به تنها بودن داره..باید یکم بهش مهلت بدم شاید بهتر شدو اومد تا برای حل مشکل ازم کمک بگیره!
چند هفته بهمین منوال دلتنگی و صبر گذشت..
تا اینکه تصمیم کرفتم کاری بکنم...
بلند شدم و لباسهام رو پوشیدم.
آدرس خونه شونو با هزار ضرب و زور پیدا کردم..
یه کتاب پر محتوا و زیبا براش خریدم و کادو پیچ کردم!
روشم نوشتم
"از طرف دیوانه ترین دیوانه دنیا به روانی ترین روانی دنیا"
نگاهی بهش کردم و لبخند زدم..
سر راهم دو تا گل نرگس و گل رز گرفتم..
تیپ آبی زده بودم..همون رنگ مورد علاقه مون!
روبروی در ایستادمو خودمو توی صفحه گوشی نگاه کردم و روسریمو مرتب کردم..
زنگ در رو زدم..
خدا خدا میکردم که خودش آیفونو برنداره!
چند لحظه که گذشت...
صدای مردونه ی داداشش توی گوشم پیچید..
_کیه؟!
+زهــرام..! دوست زهره!
_سلــام! بفرمایید داخل!
+ممنونم! فقط لطفا به زهره چیزی نگید!
_باشه!
+ممنونم.
و در با صدای تقی باز شد.
در رو باز کردم و پنج تا پله رو بالا رفتم.
کفش هام رو درآوردم و گذاشتم گوشه دیوار!
قیافم رو داخل آینه کنار دیوار که با میخی بهش متصل شده بود و نقش های زیبایی هم روش بود چک کردم!
در رو باز کردم!
با چهره مهربون مادرش مواجه شدم!
سلام کردم و احوالپرسی! جوابم رو با مهربونی داد.
سربه زیر با برادرش احوالپرسی کردم و رفتم سمت در اتاقش و در زدم...
_تق تق تق! صاحبخونه مهمون نمیخوای؟!
در با اندکی تاخیر باز شد و قیافه با نمک و کوچولو و متعجب زهره بینش نمایان شد.
سریع هلش دادم داخل اتاق و وارد شدم و درو بستم.
تا اومدم داخل اتاق شروع کردم به یه ریز حرف زدن!
_سلام
_دکوراسیون عوض کردی ک باز! به به
_ع این عروسکه رو کی خریدی خیلی قشنگه!
_وعه چه اتاق شلخته ای داری زهی شلخته..
_تو تو این اتاق با این در و پنجره ی بسته چجور نفس میکشی اخه؟!
و سمت پنجره رفتم و بازش کردم!
هوای خنکی به صورتم خورد که باعث شد چشمامو واسه لحظه ای ببندم و ریه هامو از این هوا اشباع کنم
برگشتم سمتش و گفتم..
_نمیخوای به این مهمون خسته و کوفته یه چایی شربتی آب سردی چیزی بدی؟! نوچ نوچ نوچ..مهمونداریت ته حلقت..!
و خودمو بدون توجه به کتابای ریخته شده پرت کردم روی تخت!
گوشیمو از کیفم در آوردم و باهاش ور رفتم..
همچنان مثل مجسمه وایساده بود و متعجب به کارام نگاه میکرد و بهم زل زده بود!
نگاهش کردم و خندیدم..
_چیه مگه جن دیدی که اینجوری شدی؟! یه چای خواستم ازتا!
_الوووووووووو
از جا پرید ..
با لحن آرومی گفت..
+الان برات شربت میام..
_دستت درد نکنه پنجه طلا
لبخندی زد و از اتاق خارج شد.
منم یکم داخل کانالا و گروها چرخیدم تا اینکه در باز شد و با دو تا لیوان شربت آلبالو اومد تو.
از جام بلند شدم و روی صندلی میز تحریرش نشستم.
سینی رو روی میز گذاشت و یدونه شربت برداشت و به سمت تخت رفت و کتابهاش رو کنار زد و روش نشست..!
آروم شروع کرد به هم زدن شربتش!
دستمو بردم سمت لیوان شربتم و برش داشتم ..
بعد از چند دقیقه سکوت.. با آرامش شروع کردم به حرف زدن..
_وقتی دو تا آدم..دو تا همجنس با هم دوست میشن..با هم رفیق میشن..یعنی با هم قرار میذارن که توی شادیا و غما، توی مشکلات و آسونیا، توی اشکا و خنده ها با هم شریک باشن..
وقتی تو رفاقت یه نفر مشکلی یا غمی براش پیش میاد اون غم و مشکل ، غم و مشکل رفقاشم هست..
یه کم از شربتم رو خوردم و ادامه حرفامو زدم:
_اگه کسی فکر کنه که اگه مشکلی براش پیش بیاد دوستاشو ترک کنه تا اونا از مشکلش باخبر نشن کار درستیه سخت در اشتباهه!
چون نه تنها با اینکار خودش اذیت میشه بلکه رفیقاشو هم نگران و ناراحت میکنه!
و بعد گفتن این حرف باقی شربتم رو هم خوردم و اونو توی سینی گذاشتم
_اینو بدون که همیشه مشکل تو مشکل منه و مشکل منم مشکل توعه! و تاحالا هم مشکلات و دردسر های زیادیو با هم پشت سر گذاشتیم! پس دلیلی برای این کار نیست!
و یدونه از برگه های چسبان رو برداشتم و با خودکار شروع به نوشتن کردم...
روی برگه اول نوشتم..
"رفاقت یعنی شراکت! یعنی شراکت در همه چیز! یعنی شراکت و همدلی در همه مسائل!"
و محکم روی شیشه زدمش!
برگه دوم رو برداشتم و نوشتم..
"رفاقت یعنی پیوند قلبها! یعنی گره خوردن سرنوشت دو نفر به هم!"
و اون رو هم کنار برگه اول چسبوندم!
روی برگه سوم نوشتم..
"هر وقت مشکلی برای آدم پیش بیاد میتونه روی رفیقش حساب کنه!"
و اون رو هم کنار دو برگه دیگه چسبوندم..!
دستم رو کردم داخل کیفم و کادو رو در اوردم..
گذاشتم روی پاش..!
هر وقت مشکلی برات پیش اومد میتونی روم حساب کنی!
دستم رو بردم سمتش..
سرش رو بالا اورد..!
لبخندی به چشمای ابی رنگش پاشیدم!
لبخند زد!
دستمو محکم گرفت و بلند شد!
بغلم کرد!
+تا ابد عاشقت میمونم زهرا!
لبخند زدم!
_منم همینطور!
به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقیست..
نویسنده:ریحانه.عیـنシ
#کپی_بدون_نام_نویسنده_حرام !
#رفیقی_سرشار_از_آرامش ?